ผลงาน นวัตกรรมทางการศึกษา

เนื่องจากในศตวรรษที่ ๒๑ “แนวคิดพลเมืองโลกผู้พร้อมพัฒนาประชาธิปไตยในสังคมตนเอง” เริ่มเป็นที่สนใจของผู้คนมากขึ้น โดยมนุษย์ทุกคนล้วนเป็นผู้ที่อาศัยในโลก ไม่ควรจะมีการแบ่งเชื้อชาติ เพศ หรือเผ่าพันธุ์ มนุษย์ทุกคนมีศักดิ์และสิทธิเหมือนกันและควรได้รับการพัฒนาอย่างยั่งยืนที่เท่าเทียมกัน เมื่อแนวคิดพลเมืองโลกแพร่หลายในหมู่คนรุ่นใหม่มากขึ้น การตระหนักรู้ถึงการพัฒนาสังคมโลกก็เริ่มตามมา ก่อเกิดเป็นแนวคิดว่าด้วยพลเมืองโลก พัฒนาสังคมโลกที่ขยายไปในวงกว้าง ซึ่งเป็นไปตามการขับเคลื่อนเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (Sustainable Development Goals: SDGs) เพื่อเป็นการกำหนดให้เป็นเป้าหมายร่วมกันของทุกประเทศในการพัฒนาอย่างยั่งยืน จึงทำให้พลเมืองโลกรุ่นใหม่ เริ่มที่จะใส่ใจกับปัญหาสังคมที่เกิดขึ้นทั่วโลก โดยไม่แบ่งแยกว่าเป็นประเทศตัวเองหรือไม่อีกต่อไป เพื่อร่วมกันมองหาวิธีแก้ปัญหาเหล่านั้นอย่างยั่งยืน การวางแผนการเรียนรู้ที่พัฒนาผู้เรียนจากต้นกล้าในโรงเรียนให้เป็นผู้มองอนาคตที่สามารถกำหนดบทบาทชีวิต วิถีความเป็นอยู่ และสร้างสังคมแห่งการเรียนรู้เป็นผู้รับผิดชอบต่องสังคมเมืองของตนเองผ่านการจัดการเรียนรู้สร้างสังคมวิถีประชาธิปไตย การจัดการเรียนรู้ครั้งนี้จึงเป็นส่วนหนึ่งในการที่จะพัฒนาเด็กและเยาวชนให้เป็นผู้ที่ตระหนักในความเป็นพลเมืองโลก และมุ่งเน้นเกิดความเข้าใจในการสร้างและออกแบบเมืองประชาธิปไตยที่ตนอยากให้เป็นในอนาคต การจัดการเรียนรู้ในครั้งนี้จะส่งผลให้ผู้เรียนสามารถแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ข้อมูลได้เป็นอย่างดี เพราะว่าเป็นการเปิดพื้นที่ให้ผู้เรียนแสดงความคิดเห็นหรือแนวคิดของตัวเองได้อย่างเต็มที่ จึงเป็นการช่วยให้ผู้เรียนตกตะกอนความคิดของตนเอง เข้าใจมุมมองของผู้อื่น สร้างข้อตกลงบรรทัดฐานที่เป็นการยอมรับร่วมกัน ตลอดจนเป็นการพัฒนาทักษะการคิดเชิงวิเคราะห์ (critical thinking) กระบวนการคิดเชิงออกแบบเพื่อแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ (Design Thinking) ได้ด้วย จึงกลายเป็นนักอนาคตศาสตร์รุ่นเยาว์ผู้สร้างเมืองของทุกคนผ่านแนวคิดสังคมแห่งประชาธิปไตย

1.เพื่อให้นักเรียนสามารถวิเคราะห์การเปลี่ยนแปลงของโลก และสามารถแก้ไขปัญหา ในการพัฒนาอย่างยั่งยืนได้ 2.เพื่อให้นักเรียนสามารถออกแบบเมืองบนฐานคิดความเป็นพลโลกผู้สร้างสังคมประชาธิปไตยได้อย่างเหมาะสม 3.เพื่อส่งเสริม สนับสนุน ความรู้ และประสบการณ์ ให้กับผู้เรียนในเรื่องของสังคมเมืองในอนาคตที่จะพัฒนาไปเป็นเมืองที่มีความซับซ้อนมากยิ่งขึ้น4.เพื่อให้นักเรียนสามารถใช้เทคโนโลยีในการออกแบบแนวคิดและแลกเปลี่ยนผลงานของตนเองกับผู้อื่น

ความเป็นพลโลก,สังคมประชาธิปไตย,นักอนาคตศาสตร์,Inclusive cities

กระทรวงศึกษาธิการดำเนินการจัดการศึกษาตามพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) หมวด 4 มาตรา 22 กล่าวว่า “การจัดการศึกษาต้องยึดหลักว่าผู้เรียนทุกคนต้องมีความสามารถเรียนรู้และพัฒนาตนเองได้ ถือว่าผู้เรียนมีความสำคัญที่สุด กระบวนการจัดการศึกษาต้องส่งเสริมให้ผู้เรียนสามารถพัฒนาตนเองได้ตามธรรมชาติและเต็มตามศักยภาพ” และมาตรา 24 ระบุว่า “การจัดเนื้อหาสาระและกิจกรรมให้สอดคล้องกับความสนใจและความถนัดของผู้เรียน โดยคำนึงถึงความแตกต่างระหว่างบุคคล กล่าวคือ ผู้เรียนสามารถสร้างความรู้เองได้หากได้รับการฝึกฝนให้รู้วิธีการเรียนรู้ (Learning how tolearn) ฝึกทักษะกระบวนการคิด การเผชิญสถานการณ์ปัญหา การจัดกิจกรรมการเรียนรู้ผู้เรียนควรได้เรียนรู้จากประสบการณ์จริง ฝึกปฏิบัติและการประยุกต์ความรู้ไปใช้ในชีวิตประจำวัน เพื่อให้ผู้เรียนบรรลุจุดประสงค์ตามแนวทางการจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนสำคัญที่สุด” กระทรวงศึกษาธิการกำหนดให้กลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม ซึ่งเป็นหนึ่งในแปดกลุ่มสาระการเรียนรู้ของหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 โดยให้ความสำคัญเนื่องจากสังคมโลก มีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วตลอดเวลา กลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม ช่วยให้ผู้เรียนมีความรู้ความเข้าใจว่า มนุษย์ดำรงชีวิตอย่างไร ทั้งในฐานะปัจเจกบุคคล และการอยู่ร่วมกันในสังคม การปรับตัวตามสภาพแวดล้อม การจัดการทรัพยากรที่มีอยู่อย่างจำกัด นอกจากนี้ ยังช่วยให้ผู้เรียนเข้าใจถึงการพัฒนา เปลี่ยนแปลงตามยุคสมัย กาลเวลา ตามเหตุปัจจัยต่างๆ ทำให้เกิดความเข้าใจในตนเอง และผู้อื่น มีความอดทน อดกลั้น ยอมรับในความแตกต่าง และมีคุณธรรม สามารถนำความรู้ไปปรับใช้ในการดำเนินชีวิตเป็นพลเมืองดีของประเทศชาติ และสังคมโลก การพัฒนานักเรียนนั้น ต้องพัฒนาให้ครบทุกด้าน ทั้งด้านร่างกาย สติปัญญา อารมณ์ และสังคม จากการศึกษาข้อมูลจากการสอบในภาคเรียนที่ผ่านมาพบว่านักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 มีผลการเรียนในวิชาสังคมศึกษา อยู่ในระดับค่อนข้างต่ำ จัดว่าเป็นปัญหาสำคัญ จำเป็นต้องแก้ไขโดยเร่งด่วน เพื่อให้ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาสังคมศึกษา ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 สูงขึ้น สาเหตุของปัญหาการเรียนวิชาสังคมศึกษาในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 นอกจากสาเหตุในเรื่องเนื้อหาวิชาและความรู้พื้นฐานแล้ว อาจมีสาเหตุอื่นอีก เช่น วิธีการสอนของครู การวัดและประเมินผล ความบกพร่องทางสติปัญญา และการฝึกฝนทบทวนบทเรียน ซึ่งจะทำให้นักเรียนมีความรู้และแม่นยำในเนื้อหาวิชามากขึ้น วิธีการหนึ่งที่จะทำให้นักเรียนได้ฝึกฝนและทบทวนบทเรียนบ่อย ๆ คือ การทดสอบบ่อยๆ หรือการทดสอบย่อย เพื่อให้นักเรียนได้เตรียมพร้อมตลอดเวลาโดยการทบทวนบทเรียนก่อนสอน และการทดสอบย่อยทำให้นักเรียนได้พัฒนาและปรับปรุงแก้ไขข้อบกพร่องของตนเองตลอดเวลา นอกจากนี้การทดสอบย่อยยังช่วยกระตุ้นให้นักเรียนเกิดการแข่งขันและเรียนด้วยความตั้งใจอยู่เสมอ จากแนวคิดดังกล่าวข้างต้นพอสรุปได้ว่า การทดสอบย่อยจะทำให้นักเรียนเตรียมพร้อมในการเรียนอยู่เสมอ และยังช่วยให้นักเรียนได้สำรวจแก้ไขข้อบกพร่องในการเรียนของตนเองอีกด้วย นอกจากนี้ยังเป็นการสร้างสัมพันธ์ต่อเนื่องในการพัฒนาการเรียนส่งผลให้ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงขึ้นด้วย ผู้วิจัยจึงสนใจที่จะศึกษาเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในวิชาสังคมศึกษาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 เรื่อง เศรษฐกิจพอเพียง (ปรัชญาและหลักการของเศรษฐกิจพอเพียง ,การนำเศรษฐกิจพอเพียงมาประยุกต์ใช้ในการดำเนินชีวิต)

1.ผลการวิจัยจะเป็นแนวทางสำหรับครูสังคมศึกษาในการจัดการเรียนรู้และประเมินการเรียนการสอนวิชาสังคมศึกษา 2.ผลการวิจัยจะเป็นแนวทางในการพัฒนาและรูปแบบของการวัดและประเมินผลการเรียนการสอนเกี่ยวกับความถี่ในการทดสอบย่อยของโรงเรียน 3.เพื่อประโยชน์ในการปรับปรุงการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4

-

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 2 ประการ คือ 1) เพื่อออกแบบแผนการจัดการเรียนรู้แบบการสืบสอบทางภูมิศาสตร์โดยมโนทัศน์และห้าแก่นเรื่องทางภูมิศาสตร์ ผ่านภูมิปัญญาชนเพื่อส่งเสริมความเป็นนวัตกรท้องถิ่น ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนปายวิทยาคาร และ 2) เพื่อส่งเสริมความเป็นนวัตกรท้องถิ่นของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ด้วยการสืบสอบทางภูมิศาสตร์โดยมโนทัศน์และห้าแก่นเรื่องทางภูมิศาสตร์ ผ่านภูมิปัญญาชน กลุ่มเป้าหมายการวิจัย คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 2/4 จำนวน 39 คน เครื่องมือในการวิจัย ประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้โดยการสืบสอบทางภูมิศาสตร์โดยมโนทัศน์และห้าแก่นเรื่องทางภูมิศาสตร์ เรื่อง ภูมิปัญญาชน จำนวน 5 แผน ทั้งสิ้น 5 ครั้ง 2) แบบประเมินการเป็นนวัตกรท้องถิ่น โดยการเรียนรู้แบบการสืบสอบทางภูมิศาสตร์โดยมโนทัศน์และห้าแก่นเรื่องทางภูมิศาสตร์ ผ่านภูมิปัญญาชนเพื่อส่งเสริมความเป็นนวัตกรท้องถิ่น ใช้การวิเคราะห์สถิติข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย จากผลการวิจัยพบว่า 1)การออกแบบแผนการจัดการเรียนรู้แบบการสืบสอบทางภูมิศาสตร์โดยมโนทัศน์และห้าแก่นเรื่องทางภูมิศาสตร์ ผ่านภูมิปัญญาชนเพื่อส่งเสริมความเป็นนวัตกรท้องถิ่น แผนการจัดการเรียนรู้ที่ 1- 5 มีผลเฉลี่ยมีค่าเฉลี่ยอยู่ในเกณฑ์ระดับ 4.51 - 5.00 เป็นเเผนการเรียนรู้ที่มีคุณภาพดีสามารถนำ ไปใช้กับกลุ่มเป้าหมายได้ 2)แบบประเมินการเป็นนวัตกรท้องถิ่น 3 ด้าน ได้แก่ ด้านการมีส่วนร่วม 3.56 (ระดับดีมาก) ด้านการพัฒนาชุมชน 3.46 (ระดับดี) และด้านการสร้างสรรค์ภูมิปัญญา 3.26 (ระดับดี)

1)การออกแบบแผนการจัดการเรียนรู้แบบการสืบสอบทางภูมิศาสตร์โดยมโนทัศน์และห้าแก่นเรื่องทางภูมิศาสตร์ ผ่านภูมิปัญญาชนเพื่อส่งเสริมความเป็นนวัตกรท้องถิ่น แผนการจัดการเรียนรู้ที่ 1- 5 มีผลเฉลี่ยมีค่าเฉลี่ยอยู่ในเกณฑ์ระดับ 4.51 - 5.00 เป็นเเผนการเรียนรู้ที่มีคุณภาพดีสามารถนำ ไปใช้กับกลุ่มเป้าหมายได้ 2)แบบประเมินการเป็นนวัตกรท้องถิ่น 3 ด้าน ได้แก่ ด้านการมีส่วนร่วม 3.56 (ระดับดีมาก) ด้านการพัฒนาชุมชน 3.46 (ระดับดี) และด้านการสร้างสรรค์ภูมิปัญญา 3.26 (ระดับดี)

การสืบสอบทางภูมิศาสตร์,มโนทัศน์ทางภูมิศาสตร์,ห้าแก่นเรื่องทางภูมิศาสตร์,ภูมิปัญญาชน,นวัตกรท้องถิ่น,สังคมศึกษา

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ดังนี้ เพื่อพัฒนาวิธีการเรียนรู้วิทยาศาสตร์แบบ Active Learning ร่วมกับเทคนิค Gamification ของนักเรียนให้เอื้อต่อการเรียนรู้ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1/1 โดยมีเป้าหมายให้นักเรียนทุกคนมีผลการเรียนผ่านเกณฑ์ที่กำหนด เรื่องกระบวนการเปลี่ยนแปลงลมฟ้าอากาศ ก้าวทันต่อโลกยุคใหม่ และสามารถปรับตัวให้เข้ากับสภาพสังคมที่ตนเองอยู่ มีเจตคติที่ดีต่อการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ผลจากการจัดการเรียนการสอนแบบ Active Learning ร่วมกับเทคนิค Gamification มาใช้ในการเรียนการสอนวิชาวิทยาศาสตร์ ผลปรากฎว่า คะแนนเฉลี่ยของการทดสอบก่อนเรียนเท่ากับ 3.79 คะแนน และคะแนนเฉลี่ยหลังเรียนเท่ากับ 6.07 คะแนน ซึ่งมีคะแนนเฉลี่ยหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน เท่ากับ 2.27 คะแนน และนักเรียนทุกคนมีคะแนนสูงขึ้นกว่าเดิมโดยมีคะแนนความก้าวหน้าเมื่อเทียบระหว่างคะแนนก่อนเรียนกับคะแนนหลังเรียนคิดเป็นร้อยละ 60.15 และนักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในรายวิชาเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด และกิจกรรมกลุ่มของนักเรียนทำให้เกิดบรรยากาศที่ดีและเอื้อต่อการเรียนการสอน ช่วยให้นักเรียนมีความกระตือรือร้นสนใจ ตั้งใจ และมีความรับผิดชอบต่อการเรียนมากขึ้น อีกทั้งยังช่วยกระตุ้นให้นักเรียนมีความกระตือรือร้นอยู่ตลอดเวลา ช่วยสร้างความสามัคคีให้เกิดขึ้นในกลุ่ม รู้จักแก้ปัญหาร่วมกัน ทำงานเป็นทีมระดมความคิดของหลายคน ซึ่งแนวทางนี้เหมาะสมในการแก้ปัญหาในชั้นเรียนได้เป็นอย่างดี รวมถึงสามารถสร้างทัศนคติที่ดีต่อการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์เป็นอย่างมาก

จากการศึกษาวิจัยพบว่าการสอนโดยวิธี Active Learning ร่วมกับเทคนิค Gamification ระหว่างนักเรียนในรายวิชา ทำให้ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของผู้เรียนมีพัฒนาการที่ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ดังนั้นการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญก็คือการที่ผู้สอนสามารถจัดกิจกรรมการเรียนการสอน เพื่อเปิดโอกาสให้นักเรียนได้ใช้ประสบการณ์ ความรู้รอบตัว ความชำนาญและความสนใจของผู้เรียนแต่ละคนมาร่วมกันทำกิจกรรม มีปฏิสัมพันธ์ต่อกันมีโอกาสคิดพิจารณา แสดงความคิดเห็นร่วมกัน โดยมีผู้สอนเป็นผู้ให้คำแนะนำ ช่วยเหลือ เมื่อผู้เรียนมีความต้องการ ผู้สอนจะให้ความสำคัญต่อกระบวนการคิด กระบวนการทำงานของผู้เรียนมากกว่าที่ผู้เรียนคิดหรือสิ่งที่ผู้เรียนผลิตขึ้นมา ซึ่งนักการศึกษากลุ่มหนึ่งมีความเชื่อว่า การจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญเป็นวิธีหนึ่งที่จะช่วยพัฒนาคุณภาพและศักยภาพของทรัพยากรมนุษย์ให้ดีขึ้นและบรรลุเป้าหมายของการศึกษาแห่งชาติด้วย ดังนั้นการพัฒนาศักยภาพของผู้เรียนจึงเข้ามามีบทบาทอย่างยิ่งต่อการจัดการเรียนการสอน

-

การวิจัยในชั้นเรียนครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อการยกระดับผลสัมฤทธิ์ศิลปะของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1/5 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 กรณีศึกษา คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปี 1/5 มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาศิลปะต่ำด้วยเหตุนี้ผู้วิจัยจึงได้ทําการวิจัยเรื่องนี้ขึ้นเพื่อ ยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาศิลปะ ให้กับนักเรียน เก็บรวบรวมข้อมูล โดยใช้ชุดแบบฝึกและแบบทดสอบ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการเปรียบเทียบผลการทดสอบการอ่านก่อนและหลังการใช้แบบฝึก

ผลการวิจัย พบว่า เมื่อนักเรียนได้ผ่านการฝึกตามแบบฝึกทุกสัปดาห์นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนศิลปะสูงขึ้น แสดงว่าการใช้ชุดแบบฝึกดังกล่าว เป็นเทคนิควิธีการที่มีประสิทธิภาพ เนื่องจากช่วยให้นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางศิลปะสูงขึ้น

-

การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยใช้แบบฝึกทักษะ เรื่อง การบันทึกรายการเกี่ยวกับการซื้อขายสินค้าในสมุดรายวันทั่วไป วิชาการบัญชีเบื้องต้น 2 ง31231 มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนก่อนเรียนและหลังการเรียนโดยแบบฝึกทักษะ เรื่อง การบันทึกรายการเกี่ยวกับการซื้อขายสินค้าในสมุดรายวันทั่วไป วิชาการบัญชีเบื้องต้น 2 ง31231 ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4/6 เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา คือแบบฝึกทักษะ เรื่อง การบันทึกรายการเกี่ยวกับการซื้อขายสินค้าในสมุดรายวันทั่วไป วิชาการบัญชีเบื้องต้น 2 ง31231 ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4/6 แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง การบันทึกรายการเกี่ยวกับการซื้อขายสินค้าในสมุดรายวันทั่วไป วิชาการบัญชีเบื้องต้น 2 ง31231 ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4/6 เป็นแบบปรนัยชนิดเลือกตอบ 4 ตัวเลือก จำนวน 20 ข้อ การวิเคราะห์ ข้อมูล เป็นการเปรียบเทียบคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียนกับหลังเรียน และเกณฑ์ที่กำหนดไว้ ผลการศึกษาสามารถสรุปได้ ดังนี้ สรุปผลการศึกษา การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยใช้แบบฝึกทักษะ เรื่อง การบันทึกรายการเกี่ยวกับการซื้อขายสินค้าในสมุดรายวันทั่วไป วิชาการบัญชีเบื้องต้น 1 ง30281 ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4/6 พบว่า 1. ค่าเฉลี่ยของผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียนของนักเรียนมีค่า5.74 และหลังเรียนมีค่าท่ากับ 13.61 ซึ่งผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนและร้อยละค่าเฉลี่ยของผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน หลังเรียนของนักเรียนมีค่าเท่ากับ 68.04 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ร้อยละ 65 2. คะแนนเฉลี่ยหลังเรียนสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ร้อยละ 65 ของคะแนนเต็ม 20 คะแนน แสดงว่าใช้แบบฝึกทักษะ เรื่อง การบันทึกรายการเกี่ยวกับการซื้อขายสินค้าในสมุดรายวันทั่วไป วิชาการบัญชี เบื้องต้น 2 ง31231 ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4/6 ช่วยให้นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้เป็นไปตามสมมติฐานที่ตั้งไว้ 3. ผลการเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียนกับหลังเรียนจากการเรียนรู้โดยใช้แบบฝึกทักษะ เรื่อง การบันทึกรายการเกี่ยวกับการซื้อขายสินค้าในสมุดรายวันทั่วไป วิชาการบัญชีเบื้องต้น 2 ง31231 ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4/6 มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียนแสดงว่าแบบฝึกทักษะ เรื่อง การบันทึกรายการเกี่ยวกับการซื้อขายสินค้าในสมุดรายวันทั่วไป วิชาการบัญชีเบื้องต้น 2 ง31231 ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4/6 ส่งผลให้นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงขึ้น เป็นไปตามสมมติฐานที่ตั้งไว

การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยใช้แบบฝึกทักษะ เรื่อง การบันทึกรายการเกี่ยวกับการซื้อขายสินค้าในสมุดรายวันทั่วไป วิชาการบัญชีเบื้องต้น 1 ง30281 ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4/6 พบว่า 1. ค่าเฉลี่ยของผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียนของนักเรียนมีค่า5.74 และหลังเรียนมีค่าท่ากับ 13.61 ซึ่งผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนและร้อยละค่าเฉลี่ยของผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนของนักเรียนมีค่าเท่ากับ 68.04 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ร้อยละ 65 2. คะแนนเฉลี่ยหลังเรียนสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ร้อยละ 65 ของคะแนนเต็ม 20 คะแนน แสดงว่าใช้แบบฝึกทักษะ เรื่อง การบันทึกรายการเกี่ยวกับการซื้อขายสินค้าในสมุดรายวันทั่วไป วิชาการบัญชี เบื้องต้น 2 ง31231 ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4/6 ช่วยให้นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้เป็นไปตามสมมติฐานที่ตั้งไว้ 3. ผลการเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียนกับหลังเรียนจากการเรียนรู้โดยใช้แบบฝึกทักษะ เรื่อง การบันทึกรายการเกี่ยวกับการซื้อขายสินค้าในสมุดรายวันทั่วไป วิชาการบัญชีเบื้องต้น 2 ง31231 ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4/6 มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียนแสดงว่าแบบฝึกทักษะ เรื่อง การบันทึกรายการเกี่ยวกับการซื้อขายสินค้าในสมุดรายวันทั่วไป วิชาการบัญชีเบื้องต้น 2 ง31231 ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4/6 ส่งผลให้นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงขึ้นเป็นไปตามสมมติฐานที่ตั้งไว้

การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน

พระพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำชาติของไทยที่มีบทบาทสำคัญต่อการดำรงชีวิต สังคม และวัฒนธรรมของคนไทยมาโดยตลอด การจัดการเรียนการสอนพระพุทธศาสนาในสถานศึกษาจึงมิได้เป็นเพียงการถ่ายทอดความรู้เชิงวิชาการ แต่ยังเป็นการปลูกฝังคุณธรรม จริยธรรม และค่านิยมอันดีงาม เพื่อสร้างพลเมืองที่มีคุณภาพและมีจิตสำนึกในความรับผิดชอบต่อสังคม (สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน, 2561) อย่างไรก็ตาม ผลการประเมินคุณภาพการเรียนรู้ในสาระพระพุทธศาสนาของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นหลายแห่ง พบว่านักเรียนมีความสนใจและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนอยู่ในระดับปานกลางถึงต่ำ ส่วนหนึ่งเกิดจากวิธีการจัดการเรียนรู้ที่ยังคงเน้นการบรรยาย การท่องจำ และขาดการเชื่อมโยงกับประสบการณ์จริง ทำให้ผู้เรียนไม่เห็นคุณค่าและไม่สามารถนำความรู้ไปประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวันได้อย่างแท้จริง (สุชาติ ประสิทธิ์รัฐสินธุ์, 2563) ในศตวรรษที่ 21 ผู้เรียนเติบโตท่ามกลางสภาพแวดล้อมที่เต็มไปด้วยเทคโนโลยีสารสนเทศ การใช้เทคโนโลยีเพื่อการเรียนรู้จึงไม่ใช่เพียงทางเลือก แต่เป็นความจำเป็น งานวิจัยของ Prensky (2001) ระบุว่า ผู้เรียนยุคใหม่เป็น “Digital Natives” ที่คุ้นเคยกับการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการแสวงหาความรู้และสร้างปฏิสัมพันธ์ การเรียนรู้ที่สอดคล้องกับรูปแบบการใช้ชีวิตของผู้เรียนจึงควรบูรณาการสื่อดิจิทัลเพื่อเพิ่มแรงจูงใจและประสิทธิภาพทางการเรียนรู้ ทฤษฎีการเรียนรู้จากสื่อหลายทางของ Mayer (2009) อธิบายว่า การเรียนรู้จะเกิดขึ้นได้ดียิ่งขึ้นเมื่อผู้เรียนได้รับข้อมูลจากหลายรูปแบบ เช่น ข้อความ ภาพนิ่ง ภาพเคลื่อนไหว และเสียงประกอบ ซึ่งสอดคล้องกับการจัดการเรียนรู้พระพุทธศาสนาในปัจจุบันที่สามารถนำสื่อดิจิทัลมาใช้ในการอธิบายหลักธรรม คำสอน และเหตุการณ์ทางศาสนาให้มีความเข้าใจง่ายและใกล้ชิดกับชีวิตของผู้เรียนมากขึ้น นอกจากนี้ Clark & Mayer (2016) ยังชี้ว่าสื่อดิจิทัลที่ออกแบบเชิงโต้ตอบ (Interactive Learning) จะช่วยเพิ่มการมีส่วนร่วมของผู้เรียน (Engagement) และนำไปสู่ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนที่สูงขึ้น ขณะเดียวกัน งานวิจัยทางการศึกษาในประเทศไทยก็สนับสนุนแนวคิดนี้ โดยพบว่าการใช้สื่อดิจิทัลทำให้ผู้เรียนเกิดความเพลิดเพลิน สนใจ และสามารถเชื่อมโยงความรู้ไปใช้ในสถานการณ์จริงได้ดียิ่งขึ้น (สมชาย แซ่ลี้, 2562) ดังนั้น การวิจัยเรื่อง “การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยการใช้สื่อดิจิทัลในการจัดการเรียนรู้พระพุทธศาสนาเพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1” จึงมีความสำคัญ เนื่องจากสามารถตอบโจทย์การจัดการศึกษาในศตวรรษที่ 21 ช่วยพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของผู้เรียน เสริมสร้างคุณธรรม จริยธรรม และสร้างเจตคติที่ดีต่อพระพุทธศาสนา อันจะนำไปสู่การพัฒนาคุณภาพของผู้เรียนตามเป้าหมายของหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานได้อย่างมีประสิทธิภาพ

1. นวัตกรรมมีประสิทธิภาพ E1 เท่ากับ 80.75 มีประสิทธิภาพ E2 เท่ากับ 75.52 ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ 70/70 2. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อน-หลังใช้การจัดการเรียนสอนโดยทฤษฎีการการจัดการเรียนรู้แบบ Game based learning มีคะแนนความก้าวหน้าเฉลี่ย เท่ากับ 28.12 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เท่ากับ 12.65 โดยนักเรียนมีคะแนนความก้าวหน้าสูงสุด 13 คะแนน คิดเป็นร้อยละ 65 นักเรียนมีคะแนนความก้าวหน้าต่ำสุด 1 คะแนน คิดเป็นร้อยละ 5 3. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียนมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 9.36 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 2.174 และหลังเรียนมีค่าเฉลี่ย 14.97 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 2.05 เมื่อเปรียบเทียบระหว่างคะแนนก่อนและหลังเรียน พบว่าผลสัมฤทธิ์หลังเรียนของนักเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4. นักเรียนใช้การจัดการเรียนรู้แบบ Active learning ในภาพรวมอยู่ในระดับพึงพอใจมาก เมื่อพิจารณารายการพบว่ารายการที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ นักเรียนมีความสนใจการเรียนโดยการใช้เกมช่วยฝึกให้เกิดการทำงานกลุ่มร่วมกัน (4.04 ) รองลงมานักเรียนมีความสนใจการเรียนโดยการใช้เกมมีพัฒนาการด้านจินตนาการและความคิดสร้างสรรค์ (4.00) รองลงมานักเรียนมีความสนใจการเรียนโดยการใช้เกมช่วยให้นักเรียนมีความเข้าใจวิชาสังคมศึกษา เรื่องภูมิศาสตร์ (3.96) รองลงมานักเรียนมีความสนใจที่จะต้องการเรียนในรูปแบบเกม ( 3.91 ) และรองลงมานักเรียนมีความสนใจการเรียนโดยการใช้เกมมีประโยชน์กับตัวนักเรียน ( 3.65 ) ตามลำดับ

-

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนและเพื่อสร้างเจตคติที่ดีต่อรายวิชาคณิตศาสตร์ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนปายวิทยาคาร จำนวน 274 คน ได้มาโดยการสุ่มตัวอย่างอย่างง่ายโดยใช้ห้องเรียนเป็นหน่วยในการสุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ เอกสารประกอบการเล่นเกม แบบทดสอบก่อนเรียนและหลังเรียน เรื่อง อัตราส่วน สัดส่วน และร้อยละ และแบบประเมินความพึงพอใจเกี่ยวกับการจัดการเรียนการสอนโดยใช้เกม สถิติที่ใช้ได้แก่ ค่าร้อยละและค่าเฉลี่ย ผลการวิจัยพบว่า 1) การใช้เกมในการจัดการเรียนการสอนช่วยทำให้คะแนนสอบหลังเรียนของนักเรียนเพิ่มมากขึ้น โดยในการสอบก่อนเรียนและหลังเรียน นักเรียนมีคะแนนสอบเฉลี่ย 9.04 และ 24.83 ตามลำดับ 2) นักเรียนส่วนใหญ่มีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนการสอนโดยใช้เกม โดยผลการประเมินความพึงพอใจอยู่ในระดับมาก จำนวน 10 รายการประเมิน และมีความพึงพอใจในการจัดการเรียนการสอนโดยใช้เกม ร้อยละ 89.92 โดยมีข้อเสนอแนะเพิ่มเติมให้ปรับลดความยากของการเล่น

ผลการวิจัยพบว่า 1) การใช้เกมในการจัดการเรียนการสอนช่วยทำให้คะแนนสอบหลังเรียนของนักเรียนเพิ่มมากขึ้น โดยในการสอบก่อนเรียนและหลังเรียน นักเรียนมีคะแนนสอบเฉลี่ย 9.04 และ 24.83 ตามลำดับ 2) นักเรียนส่วนใหญ่มีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนการสอนโดยใช้เกม โดยผลการประเมินความพึงพอใจอยู่ในระดับมาก จำนวน 10 รายการประเมิน และมีความพึงพอใจในการจัดการเรียนการสอนโดยใช้เกม ร้อยละ 89.92 โดยมีข้อเสนอแนะเพิ่มเติมให้ปรับลดความยากของการเล่น

การจัดการเรียนการสอนโดยใช้เกม, ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน, เจตคติ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาผลของการจัดการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการ Active Learning ที่มีต่อการเสริมสร้างทักษะทางสังคมของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 และ (2) ศึกษาการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการ กลั่นแกล้ง (Bullying) ในโรงเรียนหลังจากเข้าร่วมกิจกรรมการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) กลุ่มเป้าหมาย คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนปายวทยาคาร ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 จํานวน 30 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้แบบ Active Learning เรื่อง การกลั่นแกล้ง จํานวน 1 แผน 3 ชั่วโมงแบบประเมินทักษะทางสังคม แบบสอบถามพฤติกรรม การกลั่นแกล้ง และแบบบันทึกการสังเกตพฤติกรรมของนักเรียน การดําเนินการวิจัยใช้กระบวนการ Plan-Do-Check- Act (PDCA) โดยนักเรียนได้เรียนรู้ผ่านกิจกรรม Active Learning เช่น การอภิปรายกลุ่มย่อย การจําลองสถานการณ์ การทํากิจกรรมบนสื่อออนไลน์ และการเล่นบอร์ดเกม Stop Bullying เพื่อฝึกทักษะการสื่อสาร การแก้ปัญหา และการ เห็นอกเห็นใจผู้อื่น ผลการวิจัยพบว่า หลังการจัดการเรียนรู้แบบ Active Learning นักเรียนมีคะแนนทักษะทางสังคมสูงขึ้น อย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .05 เมื่อเปรียบเทียบกับก่อนเรียน และพฤติกรรมการกลั่นแกล้งในโรงเรียนลดลงทั้งใน ด้านการเป็นผู้กระทําและผู้สนับสนุนการกลั่นแกล้ง นักเรียนส่วนใหญ่มีเจตคติที่ดีต่อการอยู่ร่วมกัน เคารพผู้อื่น และ ตระหนักถึงผลเสียของการ Bullying

การศึกษาครั้งนี้มุ่งเน้นการใช้กระบวนการเรียนรู้แบบ Active Learning เพื่อเสริมสร้างทักษะทางสังคมในการ ลดพฤติกรรมการกลั่นแกล้งในโรงเรียนกับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 จํานวน 30 คน ผลการดําเนินการแสดงให้ เห็นถึงความเปลี่ยนแปลงเชิงบวกทั้งด้านความรู้และพฤติกรรมของนักเรียนอย่างชัดเจน ก่อนเข้าร่วมกิจกรรม นักเรียนมีคะแนนเฉลี่ยจากแบบทดสอบก่อนเรียนเพียง 4.50 คะแนน จากคะแนนเต็ม 10 คะแนน แสดงถึงความเข้าใจที่ยังไม่เพียงพอเกี่ยวกับแนวทางการลดพฤติกรรมการกลั่นแกล้ง แต่หลังจากได้รับการจัดการเรียนรู้ แบบ Active Learning คะแนนเฉลี่ยหลังเรียนเพิ่มขึ้นเป็น 9.37 คะแนน สะท้อนว่านักเรียนมีความรู้และทักษะที่ เกี่ยวข้องเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสําคัญ ในด้านพฤติกรรมการกลั่นแกล้ง ผลจากการใช้แบบวัดจํานวน 36 ข้อ พบว่า นักเรียนมีค่าเฉลี่ยของจํานวนผู้ที่ไม่ ถูกกลั่นแกล้งก่อนทํากิจกรรมอยู่ที่ 13.75 คนต่อข้อ และหลังทํากิจกรรมเพิ่มขึ้นเป็น 17.06 คนต่อข้อ โดยมีค่าเฉลี่ย เพิ่มขึ้นถึง 3.31 คนต่อข้อ แสดงให้เห็นว่า กิจกรรมที่ออกแบบขึ้นมีส่วนช่วยลดปัญหาการกลั่นแกล้งในโรงเรียน และยัง ส่งเสริมให้นักเรียนมีทักษะทางสังคมที่ดีขึ้น สามารถอยู่ร่วมกันอย่างเข้าใจและเห็นอกเห็นใจ สรุปได้ว่า การใช้กระบวนการเรียนรู้แบบ Active Learning ไม่เพียงแต่ช่วยเพิ่มผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้ เกี่ยวกับการป้องกันการกลั่นแกล้งเท่านั้น แต่ยังมีศักยภาพในการพัฒนาพฤติกรรมที่สร้างสังคมโรงเรียนให้ปลอดภัยและ เป็นมิตรต่อกันมากยิ่งขึ้น ซึ่งสามารถนําไปปรับใช้เป็นแนวทางในการจัดการเรียนการสอนเพื่อแก้ไขปัญหาการกลั่นแกล้ง ในโรงเรียนได้อย่างมีประสิทธิภาพ

การกลั่นแกล้ง

การวิจัยในชั้นเรียนครั้งนี้มีชื่อเรื่องว่า การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาเทเบิลเทนนิส ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1/1 โดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้ GLORY Model มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1/1 ในรายวิชาเทเบิลเทนนิส โดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้ GLORY Model และ 2) เปรียบเทียบผลการทดสอบทักษะการเดาะลูกก่อนเรียนและหลังเรียนของนักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้ด้วย GLORY Model กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1/1 โรงเรียนปายวิทยาคาร ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 30 คน ซึ่งได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) การวิจัยครั้งนี้ใช้รูปแบบการวิจัยเชิงทดลองแบบกลุ่มเดียววัดผลก่อนและหลังการทดลอง (One Group Pretest–Posttest Design) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ตามรูปแบบ GLORY Model และแบบทดสอบทักษะการเดาะลูกเทเบิลเทนนิส 3 ทักษะ ได้แก่ การเดาะลูกหน้ามือ การเดาะลูกหลังมือ และการเดาะลูกสลับ ดำเนินการทดลองเป็นระยะเวลา 8 สัปดาห์ โดยมีการทดสอบก่อนเรียน (Pre-test) และหลังเรียน (Post-test) กำหนดเกณฑ์ผ่านการทดสอบที่ 40 ครั้ง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ยและร้อยละของนักเรียนที่ผ่านเกณฑ์ ผลการวิจัยพบว่า หลังการจัดการเรียนรู้ด้วย GLORY Model นักเรียนมีพัฒนาการด้านทักษะการเดาะลูกเพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน โดยทักษะการเดาะลูกหน้ามือและหลังมือมีนักเรียนผ่านเกณฑ์คิดเป็นร้อยละ 100 ส่วนการเดาะลูกสลับมีผู้ผ่านเกณฑ์คิดเป็นร้อยละ 96.67 แสดงให้เห็นว่าการจัดการเรียนรู้โดยใช้ GLORY Model สามารถช่วยพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ส่งเสริมแรงจูงใจในการเรียนรู้ การฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง ความรับผิดชอบ และการมีน้ำใจนักกีฬาได้อย่างมีประสิทธิภาพ คำสำคัญ: ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน, เทเบิลเทนนิส, การเดาะลูก, GLORY Model, วิจัยในชั้นเรียน

ผลการวิจัยพบว่า หลังการจัดการเรียนรู้ด้วย GLORY Model นักเรียนมีพัฒนาการด้านทักษะการเดาะลูกเพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน โดยทักษะการเดาะลูกหน้ามือและหลังมือมีนักเรียนผ่านเกณฑ์คิดเป็นร้อยละ 100 ส่วนการเดาะลูกสลับมีผู้ผ่านเกณฑ์คิดเป็นร้อยละ 96.67 แสดงให้เห็นว่าการจัดการเรียนรู้โดยใช้ GLORY Model สามารถช่วยพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ส่งเสริมแรงจูงใจในการเรียนรู้ การฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง ความรับผิดชอบ และการมีน้ำใจนักกีฬาได้อย่างมีประสิทธิภาพ

คำสำคัญ: ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน, เทเบิลเทนนิส, การเดาะลูก, GLORY Model, วิจัยในชั้นเรียน

การจัดการเรียนรู้ดังกล่าวมุ่งเน้นให้นักเรียนได้ฝึกกระบวนการคิดอย่างเป็นระบบ เริ่มจากการรวบรวมข้อมูล การจัดกระทำข้อมูล การวิเคราะห์ข้อมูล การสรุปองค์ความรู้ และการนำความรู้ไปประยุกต์ใช้ ซึ่งสอดคล้องกับธรรมชาติของวิชาคณิตศาสตร์ที่ต้องอาศัยการคิดอย่างมีเหตุผล การเชื่อมโยงความรู้ และการแก้ปัญหาอย่างเป็นขั้นตอน โดยเฉพาะเนื้อหาเรื่องการวิเคราะห์และนำเสนอข้อมูลเชิงปริมาณ ซึ่งเป็นพื้นฐานสำคัญในการใช้ข้อมูลเพื่อการตัดสินใจในชีวิตประจำวัน การวิจัยครั้งนี้ใช้แผนการจัดการเรียนรู้แบบ GPAS 5 Steps แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน แบบวัดความสามารถในการคิดวิเคราะห์ และแบบวัดเจตคติต่อการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ เป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล แล้วนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์เพื่อเปรียบเทียบผลก่อนเรียนและหลังเรียน ผลที่ได้จากการวิจัยสามารถใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาการจัดการเรียนรู้รายวิชาคณิตศาสตร์ให้มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น ส่งเสริมให้นักเรียนมีความเข้าใจในเนื้อหา มีทักษะการคิดวิเคราะห์ และมีเจตคติที่ดีต่อการเรียนคณิตศาสตร์

จากการศึกษาครั้งนี้ พบว่า 1. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์พื้นฐาน 6 รหัสวิชา ค33106 เรื่อง การวิเคราะห์และนำเสนอข้อมูลเชิงปริมาณ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6/1 ที่จัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการสอน GPAS 5 Steps หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน 2. ประสิทธิผลของการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการสอน GPAS 5 Steps วิชาคณิตศาสตร์พื้นฐาน 6 รหัสวิชา ค33106 เรื่อง การวิเคราะห์และนำเสนอข้อมูลเชิงปริมาณ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6/1 ที่ผู้ศึกษาพัฒนาขึ้น มีค่าเท่ากับ 0.56 แสดงว่า ผู้เรียนมีความก้าวหน้าทางการเรียน 3. เจตคติต่อการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6/1 หลังเรียนโดยใช้กระบวนการสอน GPAS 5 Steps วิชาคณิตศาสตร์พื้นฐาน 6 รหัสวิชา ค33106 เรื่อง การวิเคราะห์และนำเสนอข้อมูลเชิงปริมาณ อยู่ในระดับ ดี

GPAS 5 Steps, ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน, การคิดวิเคราะห์, เจตคติต่อคณิตศาสตร์, การวิเคราะห์และนำเสนอข้อมูลเชิงปริมาณ

ประวัติศาสตร์เป็นรายวิชาที่ช่วยให้นักเรียนเข้าใจพัฒนาการทางสังคม การเมือง และวัฒนธรรมของชาติ จากระบอบ ไทย เหตุการณ์สำคัญเหตุการณ์หนึ่งคือ การเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 ซึ่งเป็นจุดเปลี่ยนจากระบอบ สมบูรณาญาสิทธิราชย์ไปสู่ระบอบประชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ เหตุการณ์นี้เกี่ยวข้องกับบทบาทของคณะ บุคคลที่เรียกว่า คณะราษฎร และเกิดขึ้นในวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. พ.ศ. 2475 หรือที่รู้จักว่า การปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 จากการจัดการเรียนการสอนที่ผ่านมา พบว่านักเรียนส่วนใหญ่ยังขาดความเข้าใจเชิงวิเคราะห์เกี่ยวกับ สาเหตุ ปัจจัย และผลกระทบของเหตุการณ์ดังกล่าว เนื่องจากการเรียนรู้มักเน้นการบรรยายและการท่องจำ ทำให้ นักเรียนมีส่วนร่วมในการเรียนรู้น้อย ดังนั้น ผู้วิจัยจึงสนใจนำรูปแบบการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้มาใช้ในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ เพื่อให้นักเรียนได้ค้นคว้า วิเคราะห์ และอภิปรายเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ด้วยตนเอง อันจะช่วยพัฒนา ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนได้ดียิ่งขึ้น

1. เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนเรื่องการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 2. เพื่อศึกษาความสามารถในการคิดวิเคราะห์ทางประวัติศาสตร์ของนักเรียน 3. เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนต่อการจัดการเรียนรู้

การเข้าใจเชิงวิเคราะห์ การเปลี่ยงแปลงการปกครอง