ผลงาน นวัตกรรมทางการศึกษา

การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ก่อนเรียนและหลังเรียนของนักเรียน ที่เรียนโดยใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้เรื่องเชื้อเพลิงซากดึกดำบรรพ์ รายวิชาวิทยาศาสตร์ 4 สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 พบว่านักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเพิ่มสูงขึ้นนักเรียนมีความเข้าใจในเนื้อหาที่เรียนได้ง่ายขึ้นขึ้น ได้ลงมือปฏิบัติด้วยตนเองจึงทำให้นักเรียนสามารถเชื่อมโยงประสบการณ์เดิมกับสิ่งที่ได้เรียนรู้และค้นพบเพิ่มเติมและสร้างเป็นองค์ความรู้ที่ถาวร นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนปายวิทยาคาร จำนวน 36 คนที่ได้เรียนจากชุดกิจกรรมการเรียนรู้เรื่อง เชื้อเพลิงซากดึกดำบรรพ์ รายวิชาวิทยาศาสตร์ 4 รหัส ว22102 มีความพึงพอใจในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (µ = 4.57, σ =0.50) เมื่อพิจารณาเป็นรายข้อพบว่าประเด็นที่มีความพึงพอใจมากที่สุดในประเด็นชุดกิจกรรมมีกิจกรรมที่น่าสนใจ (µ= 4.67,σ=0.48) รองลงมาคือประเด็นขนาดตัวหนังสืออ่านง่ายชัดเจน (µ = 4.64, σ = 0.54) รองลงมาคือชุดกิจกรรมมีรูปภาพสวยงามน่าสนใจและนักเรียนอยากให้มีชุดกิจกรรมแบบนี้ในเรื่องอื่นๆ อีก มีระดับความพึงพอใจเท่ากัน (µ = 4.61, σ = 0.49) ตามลำดับ

1. คะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนที่ได้จากการเรียนการสอนโดยใช้ชุดกิจกรรม การเรียนรู้ เรื่อง เชื้อเพลิงซากดึกดำบรรพ์เพิ่มขึ้น 2. นักเรียนมีความพึงพอใจต่อชุดกิจกรรมการเรียนรู้ เรื่อง เชื้อเพลิงซากดึกดำบรรพ์

ชุดกิจกรรมการเรียนรู้ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ความพึงพอใจ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. จัดทำแผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการเรียนรู้ 5 ขั้น (5 STEPs) สำหรับพัฒนาผลสัมฤทธิ์การเรียนรู้แบบมีการคิดวิเคราะห์ เรื่องพลเมืองดีตามวิถีประชาธิปไตยของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนปายวิทยาคาร ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์มาตรฐาน 75/75 2. เพื่อเปรียบเทียบและวิเคราะห์ผลสัมฤทธิ์การเรียนรู้แบบมีการคิดวิเคราะห์ เรื่องพลเมืองดีตามวิถีประชาธิปไตย ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนปายวิทยาคาร จากการจัดการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการเรียนรู้ 5 ขั้น (5 STEPs) ระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียนกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยเป็นนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2/5 ที่เรียนในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568โรงเรียนปายวิทยาคาร จำนวน 37 คนเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการเรียนรู้ 5 ขั้น (5 STEPs) 2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน โดยมีค่าความยาก (p) อยู่ระหว่าง 0.20 ถึง 0.57 ค่าอำนาจจำแนกอยู่ระหว่าง 0.47 ถึง 0.80 และค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับ เท่ากับ 0.83 สถิติที่ใช้ในการวิจัยร้อยละค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบที่แบบไม่อิสระ

ผลจากการจัดการเรียนการสอนแบบการเรียนการสอนActive Learning กระบวนการเรียนรู้ 5 ขั้นตอน หรือ 5 STEPs มาใช้ในการเรียนการสอนวิชาสังคมศึกษา 3 ผลปรากฏว่า คะแนนเฉลี่ยของการทดสอบก่อนเรียน เท่ากับ 5.83 คะแนน และคะแนนเฉลี่ยหลังเรียนเท่ากับ 14.27 คะแนน ซึ่งมีคะแนนเฉลี่ยหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน เท่ากับ 8.44 คะแนน และนักเรียนทุกคนมีคะแนนสูงกว่าเดิมโดยมีคะแนนความก้าวหน้าเมื่อเทียบระหว่างคะแนนะก่อนเรียนกับคะแนนหลังเรียนคิดเป็นร้อยละ 87.34 และมีส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานที่ลดลง นักเรียนมีทักษะการคิดวิเคราะห์ในการเรียนในรายวิชาเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด และกิจกรรมกลุ่มของนักเรียน ทำให้เกิดบรรยากาศที่ดีต่อการเรียนการสอน ช่วยให้นักเรียนมีความกระตือรือร้น สนใจ ตั้งใจ และมีความรับผิดชอบต่อการเรียนมากขึ้น อีกทั้งยังช่วยกระตุ้นให้นักเรียนมีความกระตือรือร้นอยู่ตลอดเวลา ช่วยสร้างความสามัคคีให้เกิดขึ้นในกลุ่ม รู้จักแก้ปัญหาร่วมกัน ทำงานเป็นทีม และมีความคิดที่หลากหลาย ซึ่งแนวทางนี้เหมาะสมในการแก้ปัญหาในชั้นเรียนได้เป็นอย่างดี รวมถึงสามารถสร้างทัศนคติที่ดีต่อการเรียนวิชาสังคมศึกษาเป็นอย่างมาก

Active

การจัดการเรียนรู้ในสาระการงานอาชีพ ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน มุ่งพัฒนาผู้เรียนให้มีทักษะในการทำงาน มีความคิดสร้างสรรค์ และมีเจตคติที่ดีต่อการประกอบอาชีพ โดยเฉพาะในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ซึ่งเป็นวัยที่กำลังพัฒนาทักษะการคิดวิเคราะห์และการแก้ปัญหาเชิงเทคโนโลยี การเรียนเรื่องงานประดิษฐ์จึงไม่ใช่เพียงการเลียนแบบชิ้นงานตามตัวอย่าง แต่เป็นการฝึกให้ผู้เรียนนำความรู้และทรัพยากรที่มีอยู่มาสร้างสรรค์เป็นนวัตกรรมใหม่ที่ตอบโจทย์การใช้งานจริง ในปัจจุบันโลกก้าวเข้าสู่ยุคดิจิทัลอย่างเต็มรูปแบบ การบูรณาการเครื่องมือทางเทคโนโลยีเข้ากับการออกแบบจึงมีความสำคัญอย่างยิ่ง เพื่อให้ผู้เรียนเกิดกระบวนการเรียนรู้แบบ Active Learning ที่เน้นการสืบเสาะหาความรู้และการสร้างสรรค์ด้วยตนเอง การร่างต้นแบบ (Sketch Design) ถือเป็นขั้นตอนหัวใจสำคัญของกระบวนการเทคโนโลยี ที่จะช่วยให้นักเรียนได้วางแผนการทำงานอย่างเป็นขั้นตอน ลดข้อผิดพลาดในการลงมือปฏิบัติ และส่งเสริมให้เกิดการคิดเชิงออกแบบ (Design Thinking) ที่เป็นระบบและเป็นสากลมากขึ้น

1 สรุปผลตามตัวบ่งชี้ทางสถิติ ผลการวิเคราะห์ข้อมูลพบว่า นักเรียนกลุ่มทดลองที่จัดการเรียนรู้โดยใช้การร่างต้นแบบด้วยแอปพลิเคชัน Canva มีคะแนนเฉลี่ยความคิดสร้างสรรค์รวมอยู่ที่ 15.80 คะแนน (จากคะแนนเต็ม 20) คิดเป็นร้อยละ 79.00 ซึ่งสูงกว่านักเรียนกลุ่มควบคุมที่ใช้วิธีการร่างแบบปกติบนกระดาษ ซึ่งมีคะแนนเฉลี่ยเพียง 10.24 คะแนน คิดเป็นร้อยละ 51.20 เมื่อทดสอบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยพบว่า กลุ่มทดลองมีคะแนนสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ

Canva,การร่างต้นแบบSketch Design,ก่อนลงมือปฏิบัติจริง

การวิจัยในชั้นเรียนครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาพลศึกษา เรื่องทักษะการเดาะลูกเทเบิลเทนนิส ได้แก่ การเดาะลูกหน้ามือ การเดาะลูกหลังมือ และการเดาะลูกสลับ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1/1 โดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้ GLORY Model และ 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้ด้วย GLORY Model กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1/1 โรงเรียนปายวิทยาคาร ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 30 คน ซึ่งได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงทดลองแบบกลุ่มเดียววัดผลก่อนและหลังการทดลอง (One Group Pretest-Posttest Design) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ตามรูปแบบ GLORY Model จำนวน 10 แผน และแบบทดสอบทักษะการเดาะลูกเทเบิลเทนนิส ประกอบด้วยการเดาะลูกหน้ามือ การเดาะลูกหลังมือ และการเดาะลูกสลับ ดำเนินการเก็บรวบรวมข้อมูลโดยทดสอบก่อนเรียนและหลังเรียน จากนั้นวิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีแบบกลุ่มตัวอย่างสัมพันธ์ (Dependent Samples t-test) ผลการวิจัยพบว่า ก่อนการจัดการเรียนรู้ นักเรียนมีคะแนนเฉลี่ยการเดาะลูกหน้ามือ 27.14 ครั้ง การเดาะลูกหลังมือ 24.93 ครั้ง และการเดาะลูกสลับ 18.97 ครั้ง หลังการจัดการเรียนรู้ด้วย GLORY Model นักเรียนมีคะแนนเฉลี่ยเพิ่มขึ้นเป็น 49.69 ครั้ง 47.90 ครั้ง และ 43.55 ครั้ง ตามลำดับ เมื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังเรียน พบว่าคะแนนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แสดงให้เห็นว่า การจัดการเรียนรู้โดยใช้ GLORY Model มีประสิทธิภาพในการพัฒนาทักษะการเดาะลูกเทเบิลเทนนิสของนักเรียน และช่วยส่งเสริมการเรียนรู้ผ่านกิจกรรมที่เน้นการมีส่วนร่วม ความรับผิดชอบ การฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง และการมีน้ำใจนักกีฬา คำสำคัญ: GLORY Model, ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน, เทเบิลเทนนิส, ทักษะการเดาะลูก, วิจัยในชั้นเรียน

ผลการวิจัยพบว่า ก่อนการจัดการเรียนรู้ นักเรียนมีคะแนนเฉลี่ยการเดาะลูกหน้ามือ 27.14 ครั้ง การเดาะลูกหลังมือ 24.93 ครั้ง และการเดาะลูกสลับ 18.97 ครั้ง หลังการจัดการเรียนรู้ด้วย GLORY Model นักเรียนมีคะแนนเฉลี่ยเพิ่มขึ้นเป็น 49.69 ครั้ง 47.90 ครั้ง และ 43.55 ครั้ง ตามลำดับ เมื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังเรียน พบว่าคะแนนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แสดงให้เห็นว่า การจัดการเรียนรู้โดยใช้ GLORY Model มีประสิทธิภาพในการพัฒนาทักษะการเดาะลูกเทเบิลเทนนิสของนักเรียน และช่วยส่งเสริมการเรียนรู้ผ่านกิจกรรมที่เน้นการมีส่วนร่วม ความรับผิดชอบ การฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง และการมีน้ำใจนักกีฬา

คำสำคัญ: GLORY Model, ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน, เทเบิลเทนนิส, ทักษะการเดาะลูก, วิจัยในชั้นเรียน

การจัดการเรียนรู้รายวิชาประวัติศาสตร์ 4 รหัสวิชา ส22104 ในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 มักประสบปัญหาสำคัญคือ นักเรียนไม่สามารถจดจำและเชื่อมโยงลำดับเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ได้อย่างเป็นระบบ โดยเฉพาะเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับพัฒนาการของอาณาจักรอยุธยาและธนบุรี ซึ่งมีรายละเอียดของเหตุการณ์จำนวนมากและมีช่วงเวลาทางประวัติศาสตร์ที่ต่อเนื่องยาวนาน นักเรียนส่วนใหญ่มักใช้วิธีการท่องจำเหตุการณ์เป็นส่วน ๆ ส่งผลให้ไม่สามารถมองเห็นความสัมพันธ์ของเหตุการณ์ในภาพรวม และขาดทักษะการคิดเชิงวิพากษ์ทางประวัติศาสตร์ (Historical Context) จากประสบการณ์การจัดการเรียนรู้ที่ผ่านมา ผู้วิจัยพบว่านักเรียนจำนวนมากเกิดความสับสนในการเรียงลำดับศักราช รวมทั้งไม่สามารถเชื่อมโยงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาเดียวกันหรือช่วงเวลาที่ต่อเนื่องกันได้ ส่งผลให้ผู้เรียนเกิดความเบื่อหน่ายและมีเจตคติเชิงลบต่อการเรียนวิชาประวัติศาสตร์ ด้วยเหตุผลดังกล่าว ผู้วิจัยจึงเห็นว่าการนำ เส้นเวลา (Timeline) ซึ่งเป็นรูปแบบการจัดกระทำข้อมูลเชิงภาพ (Visual Thinking) มาใช้ในการจัดการเรียนรู้ อาจช่วยให้นักเรียนสามารถมองเห็นความต่อเนื่องของเหตุการณ์ตามลำดับเวลา เข้าใจความสัมพันธ์เชิงเหตุและผลของเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ และช่วยส่งเสริมการคิดวิเคราะห์ ตลอดจนทำให้การเรียนรู้ประวัติศาสตร์มีความชัดเจนและน่าสนใจมากยิ่งขึ้น

นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้เส้นไทม์ไลน์สูงกว่าก่อนเรียน แสดงให้เห็นว่าการใช้เส้นไทม์ไลน์ในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้สามารถช่วยให้นักเรียนเข้าใจเนื้อหาทางประวัติศาสตร์ได้ดีขึ้น และส่งผลให้ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนสูงขึ้น

Storyline Method

สื่อการสอนวิชาไมโครคอนโทรลเลอร์ จะเป็นเว็บแอพพลิเคชัน สำหรับนักเรียนให้เรียนรู็และส่งในในที่เดียวกันสามารถดูความก้าวหน้าได้และมีสื่อการสอนในบทเรียน

นักเรียนสามารถนำเนื้อหาเรื่องที่เรียนไปเรียนได้ทุกที่ทุกเวลา

ไมโครคอนโทรลเลอร์

จากการจัดการเรียนการสอนให้กับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนปายวิทยาคาร จังหวัดแม่ฮ่องสอน พบว่านักเรียนส่วนใหญ่ มีปัญหาเกี่ยวกับการพูดภาษาอังกฤษ อาจสืบเนื่องมาจากนักเรียนออกเสียงไม่ชัดเจน หรือมีสำเนียงไม่เหมือนต้นฉบับ ซึ่งอาจทำให้เกิดปัญหาในการสื่อสาร คือ ทำให้การเข้าใจความหมายหรือทำให้ความหมายของคำที่ต้องการสื่อออกมาเปลี่ยนไปจากที่ต้องการ เพราะคำที่พูดผิดไป ทำให้คำนั้นเปลี่ยนความหมายไป จึงทำให้นักเรียนไม่มีความมั่นใจในการพูดออกเสียง และยิ่งไปกว่านั้นคือ ทำให้ผู้พูดไม่กล้าพูดคำศัพท์คำนั้นอีกเลย และปัญหาดังกล่าวนำมาซึ่งความเข้าใจผิดในการฟัง จากปัญหาที่พบจึงเป็นแรงผลักดันให้ผู้วิจัยนำการสอนภาษาที่เน้นสมรรถภาพเพื่อเพิ่มพูนทักษะการพูดภาษาอังกฤษ และความมั่นใจ เพื่อให้นักเรียนสามารถพูดภาษาอังกฤษได้อย่างถูกต้อง และมั่นใจมากขึ้น เหตุนี้ทำให้ผู้วิจัยมีแรงจูงใจที่อยากจะมีส่วนร่วมในการพัฒนาการพูดภาษาอังกฤษที่ถูกต้องโดยการใช้การสอนภาษาที่เน้นสมรรถภาพเพื่อเพิ่มพูนทักษะการพูดภาษาอังกฤษ และความมั่นใจ ที่ผู้วิจัยได้ทำการศึกษาจากแหล่งข้อมูลที่น่าเชื่อถือมาแล้ว อันจะเป็นประโยชน์แก่ผู้เรียนในการพูดที่ถูกต้องและมีประสิทธิภาพ และเป็นแนวทางแก่ครูผู้สอนในการซ่อมเสริมผู้ที่มีปัญหาในด้านการออกเสียงภาษาอังกฤษให้ถูกต้องต่อไป

จากการวิจัยในครั้งนี้พบว่าก่อนการใช้แผนการสอน F6 Model ค่าเฉลี่ยความสามารถในการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนอยู่ในระดับพอใช้ แต่หลังจากการใช้แผนการสอน F6 Model ค่าเฉลี่ยความสามารถในการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนอยู่ในระดับดี กล่าวคือนักเรียนมีทักษะ สามารถพูดภาษาอังกฤษตามสถานการณ์ได้ดีหลังจากการใช้แผนการสอน F6 Model

-

การวิจัยและพัฒนานวัตกรรมชิ้นนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อแก้ปัญหาข้อจำกัดด้านทักษะการคิดวิเคราะห์ ทักษะการคิดรวบยอด และการจัดระเบียบความรู้ในรายวิชาประวัติศาสตร์สากล ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ตลอดจนยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและการมีส่วนร่วมในชั้นเรียน (Active Learning) ให้สอดคล้องกับสมรรถนะผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 โดยผู้สร้างสรรค์ได้ออกแบบและพัฒนากระบวนการจัดการเรียนรู้อย่างเป็นระบบตามกรอบวงจรคุณภาพ PDCA (Plan-Do-Check-Action) บูรณาการแนวคิดการจัดการเรียนรู้รูปแบบซิปปาโมเดล (CIPPA Model) 7 ขั้นตอน ร่วมกับหลักการวิเคราะห์และแก้ไขปัญหาตามหลักอริยสัจ 4 (ทุกข์ สมุทัย นิโรธ มรรค) และการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีดิจิทัลสมัยใหม่ เช่น แอปพลิเคชัน Canva และแพลตฟอร์ม Padlet กระบวนการจัดการเรียนรู้แบ่งออกเป็น 7 ขั้นตอนหลัก ได้แก่ 1) การทบทวนความรู้เดิมผ่านสื่อวิดีโอร่วมสมัย 2) การแสวงหาความรู้ใหม่จากสื่อสิ่งพิมพ์และสื่อดิจิทัล 3) การศึกษาทำความเข้าใจและเชื่อมโยงความรู้ใหม่กับความรู้เดิม 4) การแลกเปลี่ยนความรู้ภายในกลุ่มผ่านกิจกรรม PMI 5) การสรุปและจัดระเบียบความรู้โดยเขียนแผนผังความคิดตามหลักอริยสัจ 4 บนกระดาษปรู๊ฟ 6) การปฏิบัติและแสดงผลงานหน้าชั้นเรียน และ 7) การประยุกต์ใช้ความรู้ผ่านการสร้างสรรค์ชิ้นงานรายบุคคลใน Canva และเผยแพร่บน Padlet การวัดและประเมินผลเน้นการประเมินตามสภาพจริง (Authentic Assessment) และการประเมินเพื่อพัฒนา (Assessment for Learning) ทั้งในด้านความรู้ (K) ทักษะกระบวนการ (P) และเจตคติ (A) ผลการนำนวัตกรรมไปปฏิบัติจริงพบว่า ผู้เรียนสามารถวิเคราะห์ สังเคราะห์ข้อมูล และสรุปความคิดรวบยอดได้อย่างมีวิจารณญาณและเป็นระบบ นักเรียนทุกคนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนผ่านเกณฑ์การประเมินในระดับ “ดีมาก” แสดงออกถึงสมรรถนะที่สูงขึ้นในการทำงานร่วมกัน ทักษะชีวิต และการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศอย่างสร้างสรรค์ อีกทั้งยังเกิดคุณลักษณะอันพึงประสงค์ มีความใฝ่เรียนรู้ มุ่งมั่นในการทำงาน และตระหนักถึงคุณค่าของการอยู่ร่วมกันท่ามกลางความหลากหลายในสังคมยุคปัจจุบัน นอกจากนี้ ผลสำเร็จของนวัตกรรมยังได้รับการยอมรับและขยายผลไปปรับใช้ในรายวิชาอื่น ๆ ภายในกลุ่มสาระการเรียนรู้ฯ เพื่อสร้างระบบนิเวศการเรียนรู้ที่ยั่งยืนต่อไป

สรุปความเรียงผลลัพธ์การดำเนินงานนวัตกรรมพอสังเขป การนำนวัตกรรมการจัดการเรียนรู้วิชาประวัติศาสตร์สากลตามแนวคิด CIPPA Model 7 ขั้นตอน ของนายศุภกิจ พึ่งบุญ ไปปฏิบัติจริง ประสบความสำเร็จและก่อให้เกิดผลลัพธ์เชิงบวกอย่างเป็นรูปธรรมใน 3 ด้านหลัก โดยเริ่มจาก ผลลัพธ์ที่เกิดกับผู้เรียน ซึ่งพบว่านักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ทุกคนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนอยู่ในระดับ "ดีมาก" สามารถเข้าใจเนื้อหาประวัติศาสตร์ที่มีความซับซ้อนได้อย่างถูกต้อง ด้านทักษะกระบวนการ ผู้เรียนเกิดการคิดวิเคราะห์เชิงระบบ สามารถสรุปความคิดรวบยอดเชื่อมโยงกับหลักอริยสัจ 4 ผ่านการทำแผนผังความคิด มีความเชี่ยวชาญในการใช้เครื่องมือดิจิทัลอย่างแอปพลิเคชัน Canva และแพลตฟอร์ม Padlet ในการสร้างสรรค์และเผยแพร่ผลงาน ตลอดจนมีทักษะชีวิตและการทำงานเป็นทีมผ่านกิจกรรมกลุ่มและการวิเคราะห์แบบ PMI ที่ส่งเสริมการรับฟังความเห็นที่แตกต่าง นอกจากนี้ในด้านเจตคติ ผู้เรียนยังเกิดความใฝ่เรียนรู้ มุ่งมั่นในการทำงาน และตระหนักถึงคุณค่าของการอยู่ร่วมกันท่ามกลางความหลากหลายเพื่อสร้างสันติภาพในสังคม สำหรับ ผลลัพธ์ที่เกิดกับครูผู้สอน ช่วยให้ครูสามารถออกแบบแผนการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) ได้อย่างมีประสิทธิภาพและตอบโจทย์หลักสูตร ทั้งยังพัฒนาทักษะด้านเทคโนโลยีและการวัดประเมินผลตามสภาพจริงเพื่อพัฒนาผู้เรียน และสามารถก้าวสู่การเป็นผู้นำทางวิชาการด้วยการนำผลสำเร็จนี้ไปขับเคลื่อนในชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (PLC) เพื่อร่วมมือกับเพื่อนครูในการพัฒนาการเรียนการสอน ซึ่งส่งผลต่อเนื่องไปยัง ผลลัพธ์ที่เกิดกับสถานศึกษาและสังคม โดยนวัตกรรมนี้ได้รับการยอมรับและขยายผลนำไปปรับใช้ในรายวิชาอื่น ๆ ของโรงเรียนแม่สะเรียง “บริพัตรศึกษา” เช่น วิชาประวัติศาสตร์ไทย และหน้าที่พลเมือง ตลอดจนสามารถสร้างระบบนิเวศการเรียนรู้ออนไลน์ที่ยั่งยืนผ่าน Padlet ที่กลายเป็นคลังความรู้ให้แก่นักเรียนและผู้ที่สนใจสามารถเข้ามาศึกษาค้นคว้าได้ตลอดเวลาแม้อยู่นอกห้องเรียน

ซิปปาโมเดล (CIPPA Model) การจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) วิชาประวัติศาสตร์สากล ทักษะการคิดวิเคราะห์ หลักอริยสัจ 4 Canva Padlet วงจรคุณภาพ (PDCA) ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (PLC) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน

นวัตกรรมการพัฒนารูปแบบการจัดการศึกษาเพื่อการมีงานทำโดยใช้ทฤษฎีพหุปัญญาเป็นฐานด้วยรูปแบบ PWTK+ เป็นการจัดการเรียนรู้ Active Learning ที่เน้นการลงมือปฏิบัติ เน้นการเสริมสร้างทักษะด้าน Soft Skills ได้แก่ การทำงานเป็นทีม การสื่อสาร การแก้ปัญหา และการคิดสร้างสรรค์ ผ่านกิจกรรมพัฒนาผู้เรียน คือ กิจกรรมแนะแนว ครอบคลุมขอบข่ายการจัดกิจกรรมแนะแนว 3 ด้าน ได้แก่ ด้านส่วนตัวและสังคม ด้านการศึกษา และด้านอาชีพ สอดคล้องกับบริการแนะแนว 5 บริการ ได้แก่ บริการศึกษาข้อมูลนักเรียนรายบุคคล บริการสนเทศ บริการปรึกษา บริการจัดวางตัวบุคคล บริการติดตามและประเมินผล มีกิจกรรมที่หลากหลายและเหมาะสมกับช่วงวัยของผู้เรียน นวัตกรรมการพัฒนารูปแบบการจัดการศึกษาเพื่อการมีงานทำ โดยใช้ทฤษฎีพหุปัญญาเป็นฐาน ด้วยรูปแบบ PWTK+ มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) นักเรียนมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการศึกษาเพื่อการมีงานทำ (2) นักเรียนสามารถปฏิบัติงานอาชีพที่สนใจได้ (3) เพื่อให้นักเรียนมีเจตคติที่ดีต่อการศึกษาต่อและการประกอบอาชีพสุจริต โดยกลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 – 6 ปีการศึกษา 2567 จำนวนนักเรียน 615 คน วิธีการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา (1) ชุดกิจกรรมแนะแนว (2) การฝึกประสบการณ์วิชาชีพระยะสั้น (3) กิจกรรมแนะแนวบริการ 5 บริการ และการวิเคราะห์ข้อมูล จากการสังเคราะห์ข้อมูลจากการสัมภาษณ์ แบบประเมินพฤติกรรม และแบบสำรวจ โดยใช้ค่าเฉลี่ยและการวิเคราะห์เชิงคุณภาพ ผลการศึกษาพบว่า (1) นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ร้อยละ 92.54 ความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการศึกษาเพื่อการมีงานทำ และสามารถบอกอาชีพที่สนใจในอนาคต ในระดับดีขึ้นไป (2) นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ร้อยละ 90 ที่เข้ารับการฝึกประสบการณ์วิชาชีพระยะสั้น มีความรู้ความเข้าใจในอาชีพที่ฝึกประสบการณ์วิชาชีพ (3) นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 – 6 ร้อยละ 88.41 เจตคติที่ดีต่อการศึกษาต่อและการประกอบอาชีพสุจริต ซึ่งการพัฒนารูปแบบการจัดการศึกษาเพื่อการมีงานทำโดยใช้ทฤษฎีพหุปัญญาเป็นฐาน ด้วยรูปแบบ PWTK+ โดยใช้การจัดการเรียนรู้ Active Learning ควบคู่กับการพัฒนา Soft Skills ถือเป็นการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ในการเสริมสร้างทักษะที่มีความจำเป็นต่อการศึกษาและเสริมสร้างประสบการณ์ทางอาชีพ คุณลักษณะของผู้ประกอบอาชีพและลักษณะงานในอาชีพ ส่งผลให้นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนที่สูงขึ้น มีทักษะอาชีพ มีเจตคติที่ดีต่อการเรียนและการประกอบอาชีพที่สุจริต ตลอดจนนักเรียนสามารถเลือกศึกษาต่อในระดับที่สูงขึ้นตามความสนใจ ความถนัด และศักยภาพของตนเอง นวัตกรรมนี้สามารถขยายผลสู่การจัดการเรียนรู้บูรณาการร่วมกับกลุ่มสาระการเรียนรู้อื่น ๆ ได้อย่างหลากหลายตามบริบทของสถานศึกษา

(1) นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ร้อยละ 92.54 ความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการศึกษาเพื่อการมีงานทำ และสามารถบอกอาชีพที่สนใจในอนาคต ในระดับดีขึ้นไป (2) นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ร้อยละ 90 ที่เข้ารับการฝึกประสบการณ์วิชาชีพระยะสั้น มีความรู้ความเข้าใจในอาชีพที่ฝึกประสบการณ์วิชาชีพ (3) นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 – 6 ร้อยละ 88.41 เจตคติที่ดีต่อการศึกษาต่อและการประกอบอาชีพสุจริต ซึ่งการพัฒนารูปแบบการจัดการศึกษาเพื่อการมีงานทำโดยใช้ทฤษฎีพหุปัญญาเป็นฐาน ด้วยรูปแบบ PWTK+ โดยใช้การจัดการเรียนรู้ Active Learning ควบคู่กับการพัฒนา Soft Skills ถือเป็นการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ในการเสริมสร้างทักษะที่มีความจำเป็นต่อการศึกษาและเสริมสร้างประสบการณ์ทางอาชีพ คุณลักษณะของผู้ประกอบอาชีพและลักษณะงานในอาชีพ ส่งผลให้นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนที่สูงขึ้น มีทักษะอาชีพ มีเจตคติที่ดีต่อการเรียนและการประกอบอาชีพที่สุจริต ตลอดจนนักเรียนสามารถเลือกศึกษาต่อในระดับที่สูงขึ้นตามความสนใจ ความถนัด และศักยภาพของตนเอง นวัตกรรมนี้สามารถขยายผลสู่การจัดการเรียนรู้บูรณาการร่วมกับกลุ่มสาระการเรียนรู้อื่น ๆ ได้อย่างหลากหลายตามบริบทของสถานศึกษา

พหุปัญญา, การศึกษาเพื่อการมีงานทำ

การพัฒนาชุดกิจกรรม ‘DIY ขยะเป็นของใช้’ ตามแนวคิด STEAM เพื่อเสริมทักษะสร้างสรรค์นวัตกรรม ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 การวิจัยครั้งนี้ ใช้รูปแบบการวิจัยแบบกลุ่มเดียววัดก่อนและหลังการทดลอง One-group pretest–posttest design มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาทักษะสร้างสรรค์นวัตกรรม ของนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จำนวน 38 คน โดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้ 2) ชุดกิจกรรมการเรียนรู้ เรื่อง DIY ขยะเป็นของใช้ 3) แบบทดสอบวัดทักษะการสร้างสรรค์นวัตกรรม จัดกิจกรรมการเรียนรู้ คาบเรียนละ 50 นาที รวมทั้งสิ้น 9 คาบเรียน และใช้เวลาในการดำเนินการ 3 สัปดาห์ ผู้วิจัยเก็บรวบรวมข้อมูลโดยให้นักเรียนทำแบบทดสอบวัดทักษะสร้างสรรค์นวัตกรรมก่อนเรียนและหลังเรียนด้วยชุดกิจกรรมการเรียนรู้ เรื่อง DIY ขยะเป็นของใช้ การวิเคราะห์ข้อมูลผู้วิจัยใช้สถิติในการวิเคราะห์ประสิทธิภาพของชุดกิจกรรมการเรียนรู้ ตามเกณฑ์ E1/E2 เท่ากับ 75/75 และใช้สถิติอนุมานในการทดสอบกลุ่มตัวอย่าง 1 กลุ่มเพื่อเปรียบเทียบคะแนนทักษะสร้างสรรค์นวัตกรรมก่อนเรียน และหลังเรียน ผลการวิจัยพบว่า ประสิทธิภาพของชุดกิจกรรมการเรียนรู้ เรื่อง DIY ขยะเป็นของใช้ โดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้ STEAM Education มีค่าเท่ากับ 87.31/89.48 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ 75/75 คะแนนทักษะการสร้างสรรค์นวัตกรรมของนักเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนและสูงกว่าเกณฑ์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยมีคะแนนเฉลี่ยก่อนเรียน (x ̅ = 13.98, S.D. = 0.11 ) และหลังเรียน (x ̅ = 31.80, S.D. = 0.72 ) การประเมินประสิทธิผลของการเรียนรู้โดยใช้ค่า Normalized Gain <g> มีค่าเท่ากับ 0.69 ซึ่งจัดอยู่ในระดับกลาง ผลลัพธ์นี้เน้นชี้ให้เห็นว่าการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิด STEAM Education และเน้นการลงมือปฏิบัติในรูปแบบ DIY ขยะเป็นของใช้ สามารถพัฒนาทักษะสร้างสรรค์นวัตกรรมของนักเรียนได้

ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่าการพัฒนาชุดกิจกรรม ‘DIY ขยะเป็นของใช้’ ตามแนวคิด STEAM ประสบความสำเร็จในการพัฒนานักเรียน มีกิจกรรมที่เน้นการลงมือปฏิบัติจากสถาณการณ์ในชีวิตประจำวันกระตุ้นการเรียนรู้ของผู้เรียนให้เกิดการบูรณาการความรู้ทางวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี วิศวกรรม ศิลปะ และคณิตศาสตร์ นำไประบุปัญหา รวบรวมแนวคิด ออกแบบ วางแผน ดำเนินการ ทดสอบ ประเมินผล และพัฒนาต่อยอดนวัตกรรม ซึ่งเป็นทักษะสำคัญในการเรียนรู้ศตวรรษที่ 21

ชุดกิจกรรมการเรียนรู้, STEAM Education, ทักษะสร้างสรรค์นวัตกรรม

ในปีการศึกษา 2567 คุณธรรมอัตลักษณ์ของโรงเรียนสบเมยวิทยาคมได้ส่งเสริมเรื่องความรับผิดชอบ จากความสำคัญดังกล่าว ข้าพเจ้าจึงดำเนินกิจกรรมชุมนุมของฐานผ้าทอ พอเพียง ภายใต้โครงการศูนย์การเรียนรู้ตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงด้านการศึกษาภายใต้ชื่อ “ปักผ้าสร้างค่า” เนื่องจากการจัดการเรียนรู้ผ่านกิจกรรมชุมนุมในโรงเรียนถือเป็นโอกาสสำคัญในการพัฒนาผู้เรียนให้เกิดคุณธรรมและทักษะที่หลากหลาย กิจกรรม “ปักผ้าสร้างค่า” จึงเป็นหนึ่งในกิจกรรมสร้างสรรค์ที่ช่วยให้ผู้เรียนฝึกความประณีต ความอดทน ดังนั้น ผู้จัดทำจึงมีแนวคิดที่จะพัฒนาเป็นผลงาน “ปักผ้าสร้างค่า พัฒนาความรับผิดชอบ ด้วยเทคโนโลยีเสริมทักษะ” สำหรับนักเรียนที่เรียนชุมนุมปักผ้าสร้างค่า โรงเรียนสบเมยวิทยาคม กระบวนการทั้งหมดดำเนินการภายใต้วงจร PDCA เพื่อให้ผู้เรียนได้ฝึกความรับผิดชอบอย่างเป็นรูปธรรมผ่านคุณค่าของผลงาน และเกิดความภาคภูมิใจในสิ่งที่สร้างขึ้นให้มีความทันสมัยและตอบโจทย์ยุคดิจิทัล ทั้งนี้ยังเป็นการปลูกฝังให้ผู้เรียนมีความรู้สึกรักในหัถกรรมและภูมิปัญญาท้องถิ่นของตน ส่งเสริมให้มีการอนุรักษ์ผ้าทอกะเหรี่ยง ตลอดจนร่วมกันสืบสานศิลปะอันทรงคุณค่าและน่าภูมิใจของชุมชนของตนให้อยู่คู่สังคมสืบไป

1. ด้านผู้เรียน – นักเรียนมีคุณธรรมความรับผิดชอบเพิ่มขึ้น มีทักษะงานปักผ้าระดับที่สามารถต่อยอดเป็นอาชีพ และมีทักษะการใช้เทคโนโลยีเพื่อออกแบบและประชาสัมพันธ์ผลงาน 2. ด้านโรงเรียน – โรงเรียนมีผลงานที่สร้างชื่อเสียงและสามารถใช้เป็นตัวอย่างของการบูรณาการคุณธรรมกับทักษะอาชีพ รวมทั้งเป็นแหล่งเรียนรู้ด้านศิลปหัตถกรรมร่วมสมัย 3. ด้านชุมชน – ชุมชนได้รับประโยชน์จากการมีผลิตภัณฑ์ที่มีคุณภาพ สามารถใช้และจำหน่ายในท้องถิ่น ช่วยกระตุ้นเศรษฐกิจ และสร้างเครือข่ายความร่วมมือระหว่างโรงเรียนกับผู้ประกอบการในพื้นที่ 4. ด้านเศรษฐกิจ – เกิดการสร้างรายได้จากผลงานปักผ้า ทั้งภายในโรงเรียนและผ่านช่องทางออนไลน์ ซึ่งช่วยเสริมรายได้และพัฒนาทักษะการประกอบอาชีพอย่างยั่งยืน

-

เอกสารฉบับนี้เป็นรายงานผลงานนวัตกรรมสร้างสรรค์คนดี ด้านการจัดการเรียนการสอน ภายใต้ชื่อ “สร้างคนเก่ง สร้างคนดี มีน้ำใจ รับใช้สังคม ผ่านกระบวนการเรียนรู้โดยใช้โครงงานคุณธรรมเป็นฐานในรายวิชาวิทยาศาสตร์พื้นฐาน” จัดทำโดยนางสาวธนภรณ์ สุวรรณสังข์ ครูโรงเรียนสบเมยวิทยาคม นวัตกรรมนี้มีที่มาจากสภาพปัญหาการถดถอยของคุณธรรมจริยธรรมในสังคมไทยปัจจุบัน ผู้จัดทำจึงได้บูรณาการการจัดการเรียนการสอนในรายวิชาวิทยาศาสตร์พื้นฐาน ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๓ เข้ากับการทำโครงงานคุณธรรม โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้นักเรียนตระหนักรู้ มีกระบวนการคิดอย่างมีเหตุผล สามารถนำหลักธรรมและปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงไปประยุกต์ใช้ในการดำเนินชีวิต ตลอดจนส่งเสริมให้เป็นสมาชิกที่ดีของครอบครัวและสังคม การดำเนินงานขับเคลื่อนด้วยวงจรบริหารงานคุณภาพ PDCA โดยเปิดโอกาสให้นักเรียนมีส่วนร่วมตั้งแต่การวิเคราะห์ปัญหา วางแผน และลงมือปฏิบัติจริงเพื่อแก้ไขปัญหาในชั้นเรียนและชุมชน ตัวอย่างโครงงานที่โดดเด่น ได้แก่ โครงงาน “รักษ์สิ่งแวดล้อม รักษ์โลกสวยด้วยมือเรา” ที่มุ่งเน้นเรื่องการคัดแยกและจัดการขยะพลาสติกเพื่อสร้างความมีวินัย โครงงาน “อาหารจานสุขภาพเพื่อคนที่คุณรัก” ที่นำความรู้ด้านโภชนาการมาดูแลผู้สูงอายุเพื่อปลูกฝังความกตัญญู และโครงงาน “การตรวจสอบคุณภาพผลิตภัณฑ์อย่างซื่อตรง” ที่ใช้กระบวนการทางวิทยาศาสตร์ตรวจสอบมาตรฐานสินค้าเพื่อเสริมสร้างความซื่อสัตย์ ผลจากการดำเนินงานพบว่าสามารถบรรลุเป้าหมายที่ตั้งไว้ โดยนักเรียนร้อยละ ๙๐ มีพฤติกรรมเชิงบวกที่สะท้อนถึงการมีคุณธรรมจริยธรรมในระดับที่ดีขึ้นไป นักเรียนมีระเบียบวินัย มีความรับผิดชอบ มีจิตอาสา และรู้จักออมเงิน นอกจากนี้นักเรียนยังมีความเข้าใจในเนื้อหาวิชาวิทยาศาสตร์อย่างลึกซึ้งผ่านการลงมือปฏิบัติจริง และสามารถนำไปประยุกต์ใช้แก้ปัญหาในชีวิตประจำวันของชุมชนได้ ความสำเร็จจากนวัตกรรมนี้ยังส่งผลให้โรงเรียน คณะครู และนักเรียนแกนนำ ได้รับรางวัลและการเชิดชูเกียรติในหลายระดับ อาทิ รางวัลชมเชยจากการประกวดโครงการเยาวชนไทย “ไม่ลอกการบ้าน ไม่ลอกข้อสอบ” จากสำนักงาน ป.ป.ช. และผลการประเมินคุณธรรมและความโปร่งใส (ITA Online) ของสถานศึกษาในระดับ AA ซึ่งแสดงให้เห็นว่านวัตกรรมดังกล่าวสามารถพัฒนาศักยภาพของผู้เรียนให้เป็นทั้งคนเก่ง คนดี และมีน้ำใจรับใช้สังคมได้อย่างเป็นรูปธรรม

ผลลัพธ์จากการดำเนินงานนวัตกรรมก่อให้เกิดผลสัมฤทธิ์เชิงประจักษ์ในหลายมิติ โดยในด้านผู้เรียนพบว่านักเรียนมีการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมไปในทิศทางเชิงบวกอย่างชัดเจน นักเรียนมีระเบียบวินัย มีความรับผิดชอบต่องานส่วนรวมและงานที่ได้รับมอบหมาย มีจิตอาสา เข้าร่วมกิจกรรมของโรงเรียนมากขึ้น แต่งกายถูกระเบียบ รู้จักออมเงิน และรักษาความสะอาดโดยไม่ทำลายทรัพย์สินของโรงเรียน นอกจากนี้ ครูและนักเรียนยังได้น้อมนำปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงมาใช้ในการดำรงชีวิต เช่น รู้จักการแบ่งเวลา และการออมเงินก่อนนำมาใช้ นักเรียนยังแสดงออกถึงความกตัญญู มีจิตสาธารณะ และมีความเอื้ออาทรต่อชุมชน โดยเข้าไปมีส่วนร่วมช่วยเหลืองานในชุมชนทั้งงานมงคลและงานอวมงคลอย่างเต็มใจ ในเชิงวิชาการ นักเรียนสามารถสร้างสรรค์ชิ้นงานที่บูรณาการความรู้ทางวิทยาศาสตร์เข้ากับคุณธรรม มีการวิเคราะห์ข้อมูลอย่างเป็นระบบ ทำให้เกิดความเข้าใจในเนื้อหาวิทยาศาสตร์อย่างลึกซึ้งจนสามารถนำไปใช้แก้ปัญหาในชีวิตประจำวันได้ รวมทั้งได้รับการพัฒนาทักษะที่จำเป็นในศตวรรษที่ ๒๑ เช่น ทักษะการคิดวิเคราะห์ การแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ และการทำงานเป็นทีม สำหรับผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นต่อโรงเรียน ชุมชน และสังคม พบว่าโครงงานของนักเรียนสามารถนำไปแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นจริงในชุมชนได้ เช่น ปัญหาขยะพลาสติกและการดูแลสุขภาพ ก่อให้เกิดเครือข่ายความร่วมมือและความสัมพันธ์อันดีระหว่างโรงเรียนกับชุมชน นำไปสู่การสร้างคนรุ่นใหม่ที่มีความรู้ ความสามารถ มีคุณธรรม และมีจิตอาสาออกสู่สังคม ท้ายที่สุด ความสำเร็จเหล่านี้ยังส่งผลให้เกิดการยอมรับในระดับองค์กรและบุคคล โดยโรงเรียนสบเมยวิทยาคมได้รับรางวัลชมเชยจากการประกวดโครงการเยาวชนไทย “ไม่ลอกการบ้าน ไม่ลอกข้อสอบ” และได้ผลการประเมินคุณธรรมและความโปร่งใส (ITA Online) ในระดับ AA ด้วยคะแนน ๙๗.๔๔ ขณะเดียวกัน คณะครูก็ได้รับรางวัลเชิดชูเกียรติในระดับเขตตรวจราชการ เช่น รางวัล “คุรุชนคนคุณธรรม” และ “นวัตกรรมสร้างสรรค์คนดี” ระดับดีเยี่ยม ส่วนตัวแทนนักเรียนก็ได้รับคัดเลือกเป็นนักเรียนทุนการศึกษาพระราชทาน (ม.ท.ศ.) และได้รับรางวัลนักเรียนแกนนำในโครงการของสำนักงาน ป.ป.ช. อีกด้วย

โครงงานคุณธรรม