ผลงาน นวัตกรรมทางการศึกษา

การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เรื่องแรงเสียดทาน โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบ STEAM Education ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนปายวิทยาคาร จำนวน 38 คน มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. พัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เรื่องแรงเสียดทาน 2. ทดสอบประสิทธิภาพของชุดกิจกรรมโดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบ STEAM Education สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนปายวิทยาคาร 3. ประเมินความพึงพอใจของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบ STEAM Education วิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เรื่องแรงเสียดทาน ประชากรที่ใช้ในการศึกษาวิจัย คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนปายวิทยาคาร ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ 1. แผนการสอนวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เรื่องแรงเสียดทาน นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนปายวิทยาคาร 2. แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์วิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เรื่องแรงเสียดทาน ระดับชั้นมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 2 ซึ่งเป็นข้อสอบแบบเลือกตอบชนิด 4 ตัวเลือก จำนวน 20 ข้อ ผู้วิจัยวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงบรรยาย ได้แก่ ค่าความก้าวหน้า ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ และค่าความเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการศึกษาพบว่า ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่องแรงเสียดทาน โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบ STEAM Education ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนปายวิทยาคาร นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน และชุดกิจกรรมมีประสิทธิภาพสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ 75/75 นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 มีความพึงพอใจโดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบ STEAM Education วิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เรื่องแรงเสียดทาน ระดับ ดี

ผลการศึกษาพบว่า ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่องแรงเสียดทาน โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบ STEAM Education ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนปายวิทยาคาร นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน และชุดกิจกรรมมีประสิทธิภาพสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ 75/75 นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 มีความพึงพอใจโดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบ STEAM Education วิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เรื่องแรงเสียดทาน ระดับ ดี

-

เนื้อหาคณิตศาสตร์ที่เป็นความรู้พื้นฐานที่สำคัญมากต่อการเรียนคณิตศาสตร์ คือ การบวก การลบ การคูณ และการหาร เนื่องจากเป็นเนื้อหาที่ถูกนำไปต่อยอดในวิชาอื่น ๆ หรือเนื้อหาทาง คณิตศาสตร์ที่ยากขึ้น อีกทั้งยังถูกนำไปใช้ในชีวิตประจำวันอยู่ตลอดเวลา โดยจากการสำรวจข้อมูล เบื้องต้นพบว่า พบว่า นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ต่ำกว่าเกณฑ์ที่ตั้งไว้ เนื่องจากนักเรียนขาดทักษะการคิดคำนวณ และขาดทักษะการแก้โจทย์ทางคณิตศาสตร์ เรื่องการบวก และการลบจำนวนเต็ม ในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 รวมทั้งเนื้อหาอื่นที่ต้องใช้เรื่องการบวกลบจำนวนเต็มเป็นพื้นฐานในการเรียน ทำให้ไม่สามารถแก้โจทย์ปัญหาได้ และอีกหลายๆปัจจัยด้วยกัน จากสภาพปัญหาที่กล่าวมาข้างต้น ผู้วิจัยจึงมีความสนใจที่จะนำเครื่องมือที่ช่วยในการจัดกระบวนการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ และเป็นไปตามการจัดการเรียนการสอนในศตรรษที่ 21 คือ การนำสื่อเกม “เซเว่น จำนวนเต็ม” มาใช้ในการฝึกทักษะการบวก และการลบจำนวนเต็ม ในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 พร้อมทั้งสร้างเกมออนไลน์ “ปืน ระเบิด นางฟ้า” ผ่านเว็บไซต์ wordwall.net ซึ่งเป็นแพลตฟอร์มเกมสำเร็จรูป โดยผู้วิจัยเป็นผู้สร้างโจทย์คำถามผ่านแพลตฟอร์มของทางเว็บไซต์และได้เลือกแพลตฟอร์มที่เหมาะสมกับเนื้อหา เหมาะสมกับวัยของผู้เรียน มาช่วยเสริมแรงกระตุ้น และความกระตือรือร้นให้กับผู้เรียน เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนให้สูงขึ้น ตลอดจนใช้เป็นแนวทางในการพัฒนานวัตกรรม หรือพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนการสอนอื่นที่เหมาะสมกับการจัดกิจกรรมการเรียนการสอน สำหรับนักเรียนในระดับมัธยมศึกษาตอนต้นต่อไป

นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 พบว่า ค่าเฉลี่ยของคะแนนหลังเรียนสูงกว่าค่าเฉลี่ยของคะแนนก่อนเรียน และผลการศึกษาแสดงความพึงพอใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่มีต่อการเรียนรู้ โดยใช้สื่อเกมในการฝึกทักษะ เรื่อง การบวก และการลบจำนวนเต็ม พบว่า นักเรียนมีความพึงพอใจต่อการเรียนโดยสื่อเกม มีความพึงพอใจอยู่ในระดับมากที่สุด

-

จากสภาพปัญหาที่เกิดขึ้นกับการเรียนการสอนคณิตศาสตร์ ณ โรงเรียนปายวิทยาคาร ซึ่ง ผู้วิจัยได้ทำการสอนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 พบว่า นักเรียนจากต่างระดับชั้นที่ผู้วิจัยสอน มีปัญหา การคำนวณ เรื่อง เลขยกกำลัง จากการสอบถามนักเรียนพบว่า นักเรียนบางส่วนไม่เข้าใจ เรื่องเลขยก กำลัง มาตั้งแต่ระดับชั ้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 หรือจำไม่ได้ว่าเคยเรียนมา ซึ่งเมื่อไม่เข้าใจ เรื่อง เลขยก กำลัง ตั้งแต่พื้นฐาน เป็นผลทำให้เมื่อขึ้นไปอีกระดับการศึกษานักเรียนจะไม่สามารถแก้ปัญหาจากงาน และมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนที่น้อยลง จากเหตุผลที่กล่าวมานี้ ผู้วิจัยจึงสนใจที่จะทำการสอนวิชาคณิตศาสตร์ โดยใช้แบบฝึกทักษะ เรื่อง “เลขยกกำลัง” จากงานวิจัยการสร้างชุดการเรียนการสอนเพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เพื่อให้นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ เรื่อง เลขยกกำลัง ให้สูงขึ้นและเป็นแนวทางใน การปรับปรุงการเรียนการสอนในวิชาคณิตศาสตร์ให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น

จากผลการวิจัยพบว่า การสอนโดยใช้แบบฝึกทักษะ เรื่อง เลขยกกำลัง สามารถอภิปราย ผลได้ว่า การเปรียบเทียบผลคะแนนจากการสอนโดยใช้แบบฝึกเสริมทักษะกับการสอนแบบปกติ เรื่อง เลขยกกำลัง ของนักเรียน พบว่า นักเรียนที่เรียนด้วยแบบฝึกเสริมทักษะ เรื่อง เลขยกกำลัง มีคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 11 คะแนน และนักเรียนที่การสอนแบบปกติ มีคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 8 คะแนน ซึ่งคะแนนจากการสอนโดยใช้แบบฝึกทักษะ สูงกว่า การสอนแบบปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ ระดับ 0.05 ซึ่งตรงตามวัตถุประสงค์ที่ตั้งไว้ ทั้งนี้อาจเป็นเพราะว่า แบบฝึกทักษะมีการเรียงลำดับ เนื้อหาจากง่ายไปยากและครูผู ้สอนสะท้อนผลทันทีที่นักเรียนได้ลงมือทำแบบฝึกทักษะ ทำให้นักเรียน ได้รู้ถึงความผิดพลาดของตนเอง และปรับปรุงแก้ไขได้อย่างถูกต้อง

คณิตศาสตร์

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านไวยากรณ์ภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นม.4/4 ก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้โดยใช้วิธีการสอนแบบ Game Based Learning 2) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการเรียนรู้ด้วยวิธีการสอนแบบ Game Based Learning กลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนชั้นม.4/4 โรงเรียนปายวิทยาคาร จำนวน 20 คน ที่ได้มาด้วยการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้เกมการเรียนรู้ 2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ด้านไวยากรณ์ภาษาอังกฤษ 3) แบบสอบถามความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ t-test

1. นักเรียนชั้นม.4/4 มีผลสัมฤทธิ์ด้านไวยากรณ์ภาษาอังกฤษหลังเรียนด้วยวิธี Game Based Learning สูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. นักเรียนมีความพึงพอใจต่อการเรียนรู้ด้วยวิธี Game Based Learning อยู่ในระดับมากที่สุด (x̄ = 4.31)

Game Based Learning

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษประสิทธิภาพบทเรียนสำเร็จรูป วิชาคณิตศาสตร์ เรื่อง ความน่าจะเป็น ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ตามเกณฑ์ 80/80 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและหลังเรียนของนักเรียนด้วยบทเรียนสำเร็จรูป วิชาคณิตศาสตร์ เรื่อง ความน่าจะเป็น ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยในครั้งนี้ คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาคือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3/1 โรงเรียนสารสาสน์วิเทศล้านนา บ้านท่าข้าม ตำบลแม่เหียะ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2563 จำนวน 32 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบกลุ่มกลุ่ม (Cluster Random Sampling) ใช้หน่วยสุ่มเป็นห้องเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ 1.แบบทดสอบระหว่างเรียน บทเรียนสำเร็จรูป เรื่องความน่าจะเป็น 2 แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ชนิดเลือกตอบ 4 ตัวเลือก 1 ชุด จำนวน 10 ข้อ ค่าความเชื่อมั่นของแบบทดสอบทั้งฉบับ เท่ากับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและการทดสอบสมมติฐานใช้ Dependent Sample t-test และ One Sample t-test ผลการวิจัย ว่า 1. บทเรียนสำเร็จรูป วิชาคณิตศาสตร์ เรื่อง ความน่าจะเป็น โดยบทเรียนสำเร็จรูป ระดับมัธยมศึกษาปีที่ 3 ประสิทธิภาพเท่ากับ 78.57/76.88 ซึ่งต่ำกว่าเกณฑ์มาตรฐาน 80/80 ที่ตั้งไว้ 2. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่เรียนด้วยบทเรียนสำเร็จรูป วิชาคณิตศาสตร์ เรื่อง ความน่าจะเป็น เฉลี่ยสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

-

-

เกิดจากแนวคิดที่มุ่งเน้นการพัฒนาคุณธรรมควบคู่กับทักษะกีฬา เพื่อให้นักกีฬามีความซื่อสัตย์รับผิดชอบ และมีจิตสำนึกที่ดีในสังคม หลักการสำคัญคือการเรียนรู้ผ่านการปฏิบัติจริงและการสร้างสภาพแวดล้อม ที่ส่งเสริมคุณธรรม โดยอิงจากทฤษฎีพัฒนาการทางศีลธรรมของโคลเบิร์ก และทฤษฎีการเรียนรู้ทางสังคมของ แบนดูร่ารูปแบบของโมเดลนี้จึงเน้นการบูรณาการการฝึกฝนทักษะกีฬาเข้ากับการปลูกฝังคุณธรรมผ่านกิจกรรมและการอบรม วิธีการใช้สถานการณ์จำลอง การให้คำแนะนำ และการประเมินพฤติกรรมเพื่อพัฒนาคุณธรรมอย่างต่อเนื่อง เหตุผลที่นำไปสู่การสร้างโมเดลนี้คือปัญหาการขาดคุณธรรมในวงการกีฬาและความเชื่อว่าสามารถใช้กีฬาเป็นเครื่องมือปลูกฝังค่านิยมที่ดีให้กับเยาวชนได้อย่างมีประสิทธิภาพ ทั้งนี้เพื่อพัฒนานักกีฬาที่มีทั้งความสามารถและจริยธรรมที่เข้มแข็งในชีวิตและสังคม

ผลสัมฤทธิ์ของการดำเนินงานโครงการ PAI SPORT-MORAL MODEL ที่โรงเรียนปายวิทยาคาร สามารถสรุปได้อย่างเป็นรูปธรรม ดังนี้: ๑. บรรลุวัตถุประสงค์ของโครงการครบถ้วน ทั้งในด้านการพัฒนาทักษะกีฬาและคุณธรรมของนักเรียน โดยร้อยละ ๙๕ ของกิจกรรมที่วางแผนไว้สามารถดำเนินการได้จริงตามกรอบเวลา ๒. นักเรียนเกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงพฤติกรรมอย่างชัดเจน เช่น มีความรับผิดชอบ มีวินัย ใฝ่เรียนรู้ และมีน้ำใจนักกีฬา ซึ่งสอดคล้องกับเป้าหมายของโมเดล ๓. โรงเรียนมีผลงานการแข่งขันที่ดีขึ้น โดยสามารถคว้ารางวัลในระดับเขตและจังหวัดรวม ทั้งสิ้น ๙ รายการ เพิ่มขึ้นจากปีก่อนร้อยละ ๙๐ ๔. เกิดการบูรณาการระหว่างครูหลายฝ่าย ทั้งครูพลศึกษา ครูแนะแนว และครูประจำวิชา ในการร่วมกันวางแผนและจัดกิจกรรม ส่งผลให้เกิดความร่วมมือในโรงเรียนอย่างเข้มแข็ง ๕. นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนดีขึ้น โดยเฉลี่ย GPA เพิ่มขึ้น 0.3 คะแนน และจากการประเมินเชิงพฤติกรรมโดยครูที่ปรึกษาพบว่า นักเรียน ร้อยละ 88 มีพฤติกรรมทางคุณธรรมในระดับ “ดีมาก” ๖. โรงเรียนได้รับการยอมรับจากหน่วยงานภายนอก และถูกคัดเลือกเป็น โรงเรียนต้นแบบการส่งเสริมคุณธรรมผ่านกีฬา ในระดับเขตพื้นที่การศึกษา

นวัตกรรม “ PAI SPORT-MORAL MODEL

แนวคิดการพัฒนานักเรียนโรงเรียนปายวิทยาคาร : สู่ความเป็นเลิศทั้งทักษะและจริยธรรม สอดคล้องกับแนวคิดของ Benjamin Bloom ที่เน้นการพัฒนาผู้เรียนทั้งด้านพุทธิพิสัย (ความรู้ความเข้าใจ), จิตพิสัย (เจตคติและคุณธรรม) และทักษะพิสัย (การปฏิบัติ) รวมถึง Lawrence Kohlberg ผู้เสนอทฤษฎีพัฒนาการทางจริยธรรม ที่เชื่อว่าคุณธรรมสามารถพัฒนาได้ผ่านประสบการณ์และการคิดวิเคราะห์อย่างมีเหตุผล แนวคิดนี้ยังสอดคล้องกับ ทฤษฎีพหุปัญญา (Multiple Intelligences Theory) ของ Howard Gardner ที่ยอมรับความหลากหลายของศักยภาพผู้เรียน และเน้นให้แต่ละคนพัฒนาได้เต็มตามศักยภาพของตนเอง ทั้งด้านสติปัญญา ทักษะ และคุณธรรม เพื่อการเติบโตอย่างสมดุลและยั่งยืนในสังคม

จากการดำเนินกิจกรรมตามโครงการ PAI SPORT-MORAL MODEL ส่งผลให้นักเรียนมีพัฒนาการด้านผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนอย่างเห็นได้ชัด ทั้งในด้านวิชาการและพฤติกรรมการเรียนรู้ ดังนี้: ๑. ผลการเรียนเฉลี่ย (GPA) ของนักเรียนที่เข้าร่วมกิจกรรมมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น จากเฉลี่ย ๒.๘๕ เป็น ๓.๑๕ ภายในภาคเรียนเดียว คิดเป็นอัตราการเพิ่มขึ้น ร้อยละ ๑๐.๕๒ สะท้อนถึงแรงจูงใจและความรับผิดชอบที่เพิ่มขึ้นจากการฝึกวินัยผ่านกีฬา ๒. พฤติกรรมการเรียนรู้ของนักเรียนดีขึ้น เช่น การส่งงานตรงเวลา ตั้งใจเรียน และกล้าแสดงออกในห้องเรียน ซึ่งได้รับการประเมินจากครูที่ปรึกษาและครูผู้สอน พบว่า ร้อยละ ๘๘.๐๐ ของนักเรียนที่เข้าร่วมกิจกรรมมีพฤติกรรมเชิงบวกเพิ่มขึ้น ๓. นักเรียนมีทัศนคติเชิงบวกต่อการเรียน โดยจากแบบสอบถาม พบว่า ร้อยละ ๙๑.๒๐ ของนักเรียนรู้สึกมีเป้าหมายในการเรียนชัดเจนมากขึ้น และเห็นความสำคัญของการเรียนควบคู่กับการเล่นกีฬา ๔. นักเรียนสามารถเชื่อมโยงหลักคุณธรรมกับบทเรียนได้จริง เช่น ในรายวิชาสังคมศึกษาและ สุขศึกษา นักเรียนสามารถอภิปรายหัวข้อเกี่ยวกับความซื่อสัตย์ ความรับผิดชอบ และน้ำใจนักกีฬาได้อย่างเข้าใจลึกซึ้ง ๕. เกิดทักษะสมรรถนะสำคัญของผู้เรียน ตามหลักสูตร เช่น การทำงานร่วมกัน การสื่อสาร และการคิดวิเคราะห์ ซึ่งพัฒนาผ่านกิจกรรมกลุ่มและการแข่งขันกีฬา

นวัตกรรม “ PAI SPORT-MORAL MODEL

การพัฒนาผู้เรียนตาม หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551 มุ่งพัฒนา ผู้เรียนทุกคน ซึ่งเป็นกำลังของชาติให้เป็นมนุษย์ที่มีความ สมดุลทั้งด้านร่างกายความรู้ คุณธรรม กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพจะมุ่งให้ผู้เรียนมีความรู้ความ เข้าใจเกี่ยวกับการงานอาชีพและเทคโนโลยีมีทักษะการทำงาน ทักษะจัดการสามารถนำเอาเทคโนโลยีสารสนเทศจาก ภูมิปัญญาพื้นบ้านภูมิปัญญาไทยและเทคโนโลยีสากลมาใช้ใน การทำงานอย่างถูกต้องเหมาะสมคุ้มค่าและมีคุณธรรมสร้างและพัฒนาผลิตภัณฑ์หรือวิธีการใหม่ๆสามารถทำงานร่วมกับ ผู้อื่นและเป็นหมู่คณะมีนิสัยรักการทำงานเห็นคุณค่าและมีเจตคติที่ดีต่องานมีคุณธรรมจริยธรรมและค่านิยมที่เป็นพื้นฐานคือความขยันซื่อสัตย์ประหยัดและอดออมอันจะนำไปสู่การให้ผู้เรียนสามารถช่วยเหลือตนเองและพึ่งตนเองสามารถดำรงชีวิตอยู่ ในสังคมได้อย่างมีความสุข ทั้งนี้ งานเกษตรเป็นงานที่เกี่ยวข้องกับการทำงานด้านการปลูกพืชและเลี้ยงสัตว์ ด้านกระบวนการเรียนการสอนพบว่าการจัดการเรียนการสอนของครูส่วน ใหญ่ยังเน้นความรู้ความจำยังไม่เน้นกระบวนการเท่าที่ควร ผู้เรียนจำนวนมากขาดทักษะในการปฏิบัติ ไม่สามารถนำความรู้ไปประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวันได้

ผลการศึกษาพบว่านักเรียนได้รับการพัฒนาทักษะกระบวนการของนักเรียนการสืบสอบและการแสวงหาความรู้เป็นกลุ่มประกอบการ จัดการเรียนรู้เรื่อง การปลูกพืชไฮโดรโปนิกส์ กลุ่มสาระเรียนรู้การงานอาชีพ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4/5 ระหว่างเรียน และนักเรียนมีทักษะกระบวนการปฏิบัติงานที่ ความแตกต่างกันอย่างมี นัยสำคัญทางสถิติที่ ระดับ .01 มีคะแนนเฉลี่ย 56.22 และการทดสอบการเรียนแบบสืบสอบและแสวงหาความรู้เป็นกลุ่มมีค่าเฉลี่ยสูงกว่าก่อนเรียนมีค่าเฉลี่ยหลังเรียนอยู่ที่ 9.08 ผลการเรียนก่อนเรียนมีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 5.56 แสดงให้เห็นว่าการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนโดยใช้แบบการสืบสอบและการแสวงหาความรู้เป็นกลุ่ม ส่งผลต่อคะแนนหลังเรียนอย่างชัดเจนโดยนักเรียนมีความรู้ความเข้าใจมากขึ้นกว่าเดิมซึ่งเป็นไปตามสมมุติฐานการวิจัยที่กำหนดไว้และความพึงพอใจของผู้เรียนต่อการจัดการเรียนรู้นักเรียนให้คะแนนความคิดเห็นเฉลี่ย 3.10 คะแนน ซึ่งอยู่ในระดับความคิดเห็นที่ระดับมาก

-

การจัดทำวิธีปฏิบัติที่เป็นเลิศ ( Best Practice) ครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาผู้เรียนให้มีทักษะการอ่านทำนองเสนาะมากขึ้นโดยใช้รูปแบบร่วมมือร่วมใจ (Cooperative Learning : CL) ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนห้องสอนศึกษา ในพระอุปถัมภ์ฯ 2) เพื่อศึกษา และพัฒนารูปแบบแนวทางการฝึกอ่านทำนองเสนาะ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนห้องสอนศึกษา ในพระอุปถัมภ์ฯ 3) ผู้เรียนสามารถนำไปใช้ได้จริงในชีวิตประจำวัน และสอดแทรกนิสัยรักการอ่านในกิจกรรมที่จัดขึ้น จำนวน 120 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้ การสังเกต และมีแบบบันทึกพฤติกรรมการเรียนรู้ก่อน และหลังการใช้รูปแบบร่วมมือร่วมใจ (Cooperative Learning : CL) เพื่อพัฒนาผู้เรียนให้มีทักษะการอ่านทำนองเสนาะของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนห้องสอนศึกษา ในพระอุปถัมภ์ฯ ดำเนินงานตามรูปแบบร่วมมือร่วมใจ (Cooperative Learning : CL) วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การหาค่าเฉลี่ย ร้อยละ และเปรียบเทียบผลก่อนและหลังการจัดกิจกรรม สรุปผลการจัดทำวิธีปฏิบัติที่เป็นเลิศ ( Best Practice) ในครั้งนี้ พบว่าหลังการใช้รูปแบบร่วมมือร่วมใจ (Cooperative Learning : CL) นักเรียนมีความสามารถด้านการอ่านอาขยานทำนองเสนาะสูงกว่าก่อนการจัดกิจกรรมร้อยละ 96.66 ข้อเสนอแนะ ให้เด็กได้ทดลองทำในสิ่งที่ง่าย ๆ ก่อน จากสิ่งที่นักเรียนสนใจ ได้แก่ การใช้สื่อวีดิโอเปิดคลิปเสียงตัวอย่าง สื่อนำเสนอหลักการอ่านร้อยแก้วและร้อยกรอง ทำนองเสนาะตามความเหมาะสม คำสำคัญ การเรียนรู้แบบร่วมมือ (Cooperative Learning: CL) เป็นวิธีการจัดการเรียนการสอน ที่เน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลางรูปแบบหนึ่ง การเรียนรู้แบบร่วมมือแบบ CL นี้เน้นให้ผู้เรียนเรียนรู้ร่วมกัน และมีการทำงานร่วมกันเป็นทีมเล็ก ๆ ทีมละ 4-7 คน โดยกำหนดให้สมาชิกของทีมต้องมีความสามารถที่แตกต่างกัน เพื่อเสริมสร้างสมรรถภาพการเรียนรู้ของแต่ละคน และเพื่อที่จะทำให้สมาชิกแต่ละคนมีความสามารถมากยิ่ง ๆ ขึ้น สมาชิกแต่ละคนจะต้องช่วยเหลือซึ่งกันและกัน จนบรรลุตามเป้าหมายที่วางไว้บทบาทของสมาชิกที่ทำงานด้วยกันในทีมมีหน้าที่สองอย่างด้วยกันคือ 1) เป็นผู้เรียน รับผิดชอบการเรียนของตนเอง และ 2) เป็นผู้สอน รับผิดชอบการสอน และช่วยเหลือเพื่อนสมาชิกในทีมให้เรียนรู้ไปพร้อม ๆ กัน การอ่านทำนองเสนาะ การอ่านทำนองเสนาะ คือ วิธีการอ่านออกเสียงอย่างไพเราะตามลีลาของบทร้อยกรองแต่ละ ประเภทหรือหมายถึง การอ่านตามทำนอง (ทำนอง = ระบบเสียงสูงต่ำ ซึ่งมีจังหวะสั้นยาว) เพื่อให้เกิดความเสนาะ (เสนาะ, น่าฟัง, เพราะ, วังเวงใจ) นักเรียน หมายถึง นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จำนวน 40 คน ปีการศึกษา 2568 โรงเรียนห้องสอนศึกษา ในพระอุปถัมภ์ฯ

ผู้เรียนมีผลการพัฒนาที่เกิดจากการใช้นวัตกรรม มีความรู้ความเข้าใจเรื่องการอ่านทำนองเสนาะ มีทักษะการอ่านทำนองเสนาะที่ถูกต้อง ผู้เรียนรัก เมตตาเพื่อนในชั้นเรียนจากการได้ทำงานร่วมกัน เกิดความสามัคคีมากยิ่งขึ้น

รูปแบบร่วมมือร่วมใจ (Cooperative Learning : CL)

คณิตศาสตร์มีบทบาทสําคัญยิ่งต่อการพัฒนาความคิดของมนุษย์ เนื่องจากคณิตศาสตร์ช่วยให้มนุษย์มี ความคิดริเริ่มสร้างสรรค์ คิดอย่างมีเหตุผล เป็นระบบ มีแบบแผน สามารถวิเคราะห์ปัญหาหรือสถานการณ์ได้ อย่างรอบคอบและถี่ถ้วน ช่วยให้คาดการณ์ วางแผน ตัดสินใจ แก้ปัญหาได้อย่างถูกต้องเหมาะสม อีกทั้งวิชา คณิตศาสตร์นั้นยังเป็นพื้นฐานของศาสตร์แขนงอื่น ๆ เช่น เศรษฐศาสตร์ วิทยาศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์ สังคมศาสตร์ เป็นต้น ซึ่งศาสตร์เหล่านี้เป็นสิ่งจําเป็นสําหรับชีวิตประจําวันของมนุษย์ ฉะนั้น โดยหลักการสอน คณิตศาสตร์ควรสอนจากสิ่งที่เป็นรูปธรรมไปหานามธรรม สอนจากสิ่งที่อยู่ใกล้ตัวนักเรียนก่อนสอนสิ่งที่อยู่ ไกลตัว สอนจากเรื่องที่ง่ายก่อนการสอนเรื่องที่ยาก สอนตรงตามเนื้อหาที่ต้องการสอน สอนให้คิดไปตามลําดับ ขั้นตอนอย่าง มีเหตุผล และผู้สอนควรมีการจัดการเรียนรู้ที่หลากหลาย เพื่อให้นักเรียนเห็นความสําคัญกับ สิ่ง ที่กําลังจะเรียน หรือเกิดการเรียนรู้อย่างมีความหมาย ซึ่งการจัดกระบวนการเรียนการสอนคณิตศาสตร์ตาม หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขึ้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) เป็นการจัดการเรียน การสอนที่ช่วยให้นักเรียนทุกคนได้เรียนรู้คณิตศาสตร์และสามารถ นําความรู้ดังกล่าวไปพัฒนาคุณภาพชีวิตให้ ดียิ่งขึ้น

ผลการหาประสิทธิภาพของการพัฒนาแบบฝึกทักษะคณิตศาสตร์ เรื่อง สถิติ ของ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2/5 ที่มีปัญหาจํานวน 37 คน ที่พัฒนาขึ้นมีประสิทธิภาพ เท่ากับ 89.8/80.5 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่ตั้งไว้ คือ 80/80 หมายความว่าคะแนนเฉลี่ยระหว่างเรียนจากการแบบฝึกทักษะ เท่ากับ ร้อยละ 89.8 และค่าเฉลี่ยจากการทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนหลัง เรียน เท่ากับร้อยละ 80.5 และบรรลุตามวัตถุประสงค์ของการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ เรื่อง สถิติ ประกอบการใช้แบบฝึกทักษะคณิตศาสตร์ ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น และได้ผ่านกระบวนการตามขั้นตอน อย่างเป็นระบบ โดยวิธีการศึกษาหลักสูตร คู่มือ เอกสารงานวิจัยที่เกี่ยวข้องตลอดจนได้ศึกษา 13 เทคนิควิธีการ และหลักการอันเป็นแนวทางนําไปสู่กระบวนการเรียนรู้อย่างมีประสิทธิภาพ นอกจากนี้ผู้วิจัยยังได้วิเคราะห์เนื้อหาสาระอย่างละเอียด และได้ผ่านการตรวจสอบปรับปรุงแก้ไข จากผู้เชี่ยวชาญที่มีประสบการณ์ ผ่านการทดลองปรับปรุงให้มีความสมบูรณ์ก่อนนําไปใช้ในการ สอนจริง ประกอบการศึกษางานวิจัยที่เกี่ยวกับสถิติวและ

active leraning

ผู้วิจัยซึ่งเป็นครูผู้สอนในกลุ่มสาระภาษาต่างประเทศ(ภาษาจีน) ในระดับชั้น ม.4 ซึ่งเป็นระดับพื้นฐาน พบว่านักเรียนส่วนใหญ่คิดว่าการออกเสียงภาษาจีนเป็นเรื่องยาก ซึ่งท าให้การออกเสียงไม่เป็นธรรมชาติและใน เวลานักเรียนออกเสียงจะพบได้ว่านักเรียนยังขาดความมั่นใจ อีกทั้งปัญหาที่ตามมาคือออกเสียงไม่ชัดเจนขาดความ คล่องแคล่วสื่อสารท าให้เกิดการสื่อสารที่ไม่มีประสิทธิภาพ โดยสังเกตจากการฟังเวลานักเรียนพูดโดยตรง และ จากการพูดคุยกับเพื่อนครูที่สอนในระดับชั้นเดียวกันต่างก็มีความเห็นเช่นเดียวกัน ผู้วิจัยจึงศึกษาและวางแผนที่จะ พัฒนาการฝึกการออกเสียงของนักเรียนทุกคนให้มีทักษะในการอ่านระบบเสียงพินยิน ซึ่งท าให้นักเรียนเกิดความ มั่นใจพัฒนาการอ่านและพูดให้คล่องแคล่วขึ้น ในปัจจุบันวิชาภาษาจีนมีความส าคัญมากในระดับการศึกษามัธยมศึกษา การที่จะเรียนภาษาจีนให้ได้ดีนั้น จะต้องมีความรู้พื้นฐานที่ดี จึงจะสามารถใช้ภาษาจีนได้อย่างถูกต้อง และเมื่อภาคเรียนที่แล้วผู้สอนได้พบปัญหา เกี่ยวกับการสะกดอักษรพินอินของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4/3 ท าให้นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ในการเรียนภาษาจีน ที่ไม่ดีเท่าที่ควร ดังนั้นครูผู้สอนจึงต้องสร้างแบบทดสอบต่างๆขึ้นมาเพื่อแก้ปัญหา และฝึกฝนให้นักเรียนมีทักษะใน การสะกดพินอินให้ดีขึ้น และมีผลสัมฤทธิ์ในวิชาภาษาจีนที่ดีขึ้น

การวิจัยเรื่องการพัฒนาทักษะการสะกดพินอิน โดยใช้แบบฝึกสะกดพินอิน ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ทั้ง ก่อนและหลังเรียนของนักเรียนมีพัฒนาการที่ดีขึ้น นอกจากนี้นักเรียนยังเกิดทักษะในการอ่าน และไดรับการฝึก กานอ่านออกเสียงที่ถูกต้องตามระบบการออกเสียงพินยิน（ 汉语拼音） จากผลการทดสอบพบว่า การสอบหลังเรียนมีคะแนนสูงกว่าก่อนเรียน จึงเป็นเครื่องพิสูจน์ได้ว่า การ จัดการเรียนการสอนโดยใช้ชุดฝึกทักษะการสะกดพินอิน มีความเหมาะสมกับการเรียนรู้ตามศักยภาพของนักเรียน

แบบฝ๊กทักษะการออกเสียง pinyin

ชื่อเรื่องวิจัย: การพัฒนาทักษะการวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติ โดยใช้กระบวนการจัดการเรียนรู้ MIAP รายวิชาวิทยาการคำนวณ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ผู้วิจัย: นางสาวจิรภา พันธ์ธรรม สถานศึกษา: โรงเรียนปายวิทยาคาร การวิจัยในชั้นเรียนครั้งนี้จัดทำขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้นักเรียนสามารถวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติได้ และมีความเข้าใจในขั้นตอนการวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติ ผ่านกระบวนการจัดการเรียนรู้ MIAP เนื่องจากการจัดการเรียนการสอนที่ผ่านมาพบว่า ผู้เรียนยังขาดทักษะการคิดวิเคราะห์และการแก้ปัญหาแบบมีลำดับขั้นตอน ส่งผลให้ผลสัมฤทธิ์ด้านการวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติอยู่ในระดับปรับปรุง ประชากรที่ใช้ในการวิจัยคือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 จำนวน 201 คน โดยมีกลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5/1 จำนวน 38 คน เครื่องมือที่ใช้ในการดำเนินการวิจัยประกอบด้วย แผนการจัดการเรียนรู้รายวิชาวิทยาการคำนวณ 2 (ว32182) จำนวน 1 แผน และมีการสร้างตารางเปรียบเทียบคะแนนจากการทำแบบทดสอบก่อนเรียนและหลังเรียนเพื่อดูพัฒนาการของนักเรียน สรุปผลการวิจัยพบว่าผลการดำเนินงานเชิงปริมาณ: จากการเปรียบเทียบคะแนนสอบของกลุ่มตัวอย่าง พบว่าคะแนนเฉลี่ยหลังเรียน (8.66 คะแนน) สูงกว่าคะแนนเฉลี่ยก่อนเรียน (6.87 คะแนน) โดยมีนักเรียนที่ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่องการวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติเพิ่มสูงขึ้นจำนวน 34 คน จากทั้งหมด 38 คน คิดเป็นร้อยละ 89.47 ผลการดำเนินงานเชิงคุณภาพ: นักเรียนมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติมากขึ้น และสามารถนำความรู้ที่ได้ไปประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวันได้อย่างเหมาะสม ประโยชน์ที่ได้รับเพิ่มเติม: นักเรียนได้รับความสนุกสนานเพลิดเพลิน สามารถจับหลักการเรียนรู้ สรุปความรู้ และทำแบบฝึกหัดต่าง ๆ ได้อย่างมั่นใจยิ่งขึ้น

นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 จำนวน 1 ห้อง มีความรู้ความเข้าใจในเรื่องการวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติ และสามารถนำความรู้ที่ได้จากการเรียนรู้ไปใช้ในชีวิตประจำวันได้อย่างเหมาะสม

-